ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1103 Hfd – 't Scheldt

1103 Hfd

Even het geheugen opfrissen…In 1994 besloot de christelijke arbeidersbeweging om Het Volk te laten overnemen door de Vum, de voorloper van Corelio. De nieuwe eigenaar garandeerde de eigenheid van het blad te behouden en de ter hulp gesnelde Lode Bostoen, ex-hoofdredacteur van De Standaard, stelde de redactie gerust over haar toekomst. De verkoop bleef echter dalen en in 2001 verhuisde de Gentse trots naar Groot-Bijgaarden. Er kwam dan vrij snel een journalistieke samenwerking met Het Nieuwsblad waardoor er ook beter kon ingespeeld worden op de advertentie- en promotiemarkt. Het werd toen duidelijk dat Het Nieuwsblad de zogenaamde samenwerking had opgezet om een gooi naar het marktleiderschap te wagen en Het Volk enkel nog maar in de weg lag.Bij Corelio nam Luc Missorten, voordien werkzaam bij InBev, de touwtjes in handen. Op vrijdag 8 mei 2008 rolde de fiere arbeiderskrant voor de laatste keer van de persen.Het krantenlandschap verloor alweer wat kleur. Van de ‘brede opiniewaaier’ uit het midden van de vorige eeuw bleef niet veel meer over. Toen verschenen er nog 19 kranten in handen van 13 uitgevers, na het verdwijnen van Het Volk telde Vlaanderen nog slechts 7 dagbladen uitgegeven door 3 groepen.L’histoire se répète?Op 26 juni 2013 maken ceo Luc Missorten, opnieuw hij, en zijn collega Marc Vangeel van Concentra bekend dat zij hun kranten en digitale versies willen bundelen in Het Mediahuis. Enkel de mededingingsautoriteit kan nog roet in het eten gooien, vermits er dan nog maar twee spelers zouden overblijven. Luc Missorten gebruikt bij het project Mediahuis, net als ten tijde van Het Volk, de termen synergie en efficiëntie.Synergieën leiden jammer genoeg naar banenverlies en aanbodverschraling.In een hilarisch GvA-interview papegaait Marc Vangeel de ceo van Corelio achterna. ’Er zal een zekere synergie ontstaan, die echter nog verder dient uitgewerkt te worden’, antwoordt hij op de vraag of de lezer van Het Nieuwsblad in Gazet van Antwerpen van die dag niet krek hetzelfde artikel zal terugvinden. De onderdanige journaliste neemt met een ‘Dat is spannend’ vrede met het antwoord. De persiflerende inktkoelie informeert dan naar de betekenis van het project voor medewerkers en lezers van GvA. De repliek is even kort als nietszeggend. ‘Vele medewerkers krijgen nieuwe kansen’, zegt Vangeel’.Over de lezers rept hij met geen woord. In volgende vragen stelt hij nog dat er geen titels zullen verdwijnen (waar hebben we dat nog gehoord?) en dat de vergelijking met Het Volk niet opgaat, vermits het hier om complementaire titels gaat. Vangeel komt nu op dreef en noemt Corelio een partner met hetzelfde DNA en met dezelfde basiswaarden. ‘We zijn Vlaams, sociaal, staan op onafhankelijkheid en bieden kwaliteitsjournalistiek’.De journaliste lijkt voldaan en eindigt haar schraal schoolopstel met ‘We zijn nieuwsgierig’. Marc Vangeel beaamt haar conclusie ‘Ook ik ben heel nieuwsgierig’.De moraalZowel Missorten als Vangeel reageerden eerder gepikeerd op de vergelijking met Het Volk-drama. Veel liever hadden ze het daarentegen over het verlengstuk dat Corelio en Concentra nu aan hun reclameregie Scripta en aan de samensmelting van hun drukactiviteiten willen geven. Daarbij steeds benadrukkend dat al hun titels hun eigenheid zullen behouden. Maar is dit wel realistisch? In hoeverre gaat de reeds bestaande samenwerking tussen Gazet van Antwerpen en Het Belang van Limburg en tussen De Standaard en Het Nieuwsblad nog uitgebreid worden? Het staat toch in de sterren geschreven dat identieke rubrieken zullen verdwijnen en dat er duchtig zal gesabbeld worden in het medewerkersbestand. Domeinen als regio, sport en cultuur liggen daarbij in de vuurlinie. En dan hebben we het niet eens over een mogelijk bloedbad bij de ondersteunende diensten.Gazet van Antwerpen dreigt in de nieuwe constellatie op termijn het eerste kind van de rekening te worden. Een rol als loutere stadskrant ligt daar mogelijk in het verschiet, vermits Het Nieuwsblad de andere edities kan verzorgen. Vakbonden en beroepsverenigingen houden alleszins rekening met een collectief ontslag.Post ScriptumBinnen heel deze mediaheisa mogen we niet vergeten dat er reeds in juni, weliswaar in alle stilte, een krantentitel verdween. En niet zomaar een krant, want met het faillissement van De Lloyd verdween het oudste blad van België. In het midden van de jaren ’80 pionierde men er met het elektronisch systeem Telelloyd, waarbij nieuws sneller dan via de gedrukte weg kon geactualiseerd worden. Uiteindelijk groeide De Lloyd uit van een zuiver maritiem blad tot een volwaardige transportkrant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *