ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1103 Actueel V – 't Scheldt

1103 Actueel V

…met de toenmalige directeur van Groot Antwerpen de heer Cleeren, bleef Stuyck maar hameren op het feit dat de slogan niet was herhaald zoals afgesproken. Stuyck was toen (1966-1967) de reclamepaus in Antwerpen en voelde zich oppermachtig. (foto YouTube)

Eind jaren 1990 werd ik op een dag op straat aangesproken door Joris v T., die zich geabonneerd had op ‘t Scheldt, opdat ik dringend contact zou moeten nemen met Raoul Stuyck.
Sinds die tijd spraken we elkaar regelmatig en wisselden wij berichten uit. Hij leverde artikeltjes aan de redactie van ‘t Pallieterke en hij bezorgde mij nieuwtjes ondermeer uit het Stadhuis.
Toen hij werd veroordeeld en moest gaan ‘zitten’ in Merksplas, vroeg mijn advocaat Luk T. of ik kon zorgen voor een contact. Hoewel Mr. T. niet de raadsman noch verdediger was van Stuyck bezocht hij hem tot groot plezier van Stuyck bijna elke week in de gevangenis. Nadien ontmoetten wij mekaar nog regelmatig bij etentjes in de luxueuze Tiroolse villa van mr. T. in Zoersel.
Stuyck verzorgde een ‘knipseldienst‘. Toen hij huwde met Bep, een niet onverdienstelijke zangeres en pianiste, was er op de receptie in de ‘Bonaparte‘ op de Grote Markt in Antwerpen veel volk.
Stuyck had heel veel zin voor humor en hij werd door veel vrouwen of gehaat of aanbeden. Hij nodigde me regelmatig uit voor een etentje, hetzij in de Bizzie Lizzie, later in het Italiaans Machiavelli restaurant op de Antwerpse Linkeroever. Zijn maaltijden gingen telkens gepaard met overdadig sterke-drankgebruik. Dat heeft dan ook het einde van zijn lichamelijke aftakeling ingeluid.
Wij vervreemdden van elkaar toen hij van een relatie van me die ik hem had voorgesteld een grote som geld leende. Hij heeft die niet terugbetaald en was zelfs verontwaardigd toen ik hem daarop attent maakte. Wij wensen Bep veel sterkte toe. Bert Murrath

Bij de uitvaartHet is een schande dat niemand op de Gazet van Antwerpen er aan gedacht heeft een overlijdensaankondiging in hun krant te plaatsen. Een zeventigtal mensen hadden met zoeken en telefoneren kunnen ontdekken waar en wanneer de uitvaart zou plaats grijpen. Een paar journalisten van Gazet van Antwerpen aangevoerd door een steeds maar tutterfrut kauwende Wim Daeninck (ook bij de plechtige uitvaartdienst van Roger van Houtte was hij kauwende…)
Logisch dat er mensen van die eertijs grote Gazet waren: in zijn tijd liet Raoul Stuyck regelmatig duizenden exemplaren bijdrukken om die gratis te verspreiden. Geen probleem maar ze werden wel bijgeteld bij de verkochte oplage…Ook aanwezig de Nest van de Luc Caals,  Fred Int Panis, Freddy van Gaever, ex-schepen Luc Bungeneers, advocaat Luk Truyens met zijn vrouw, een paar mensen van ‘t Pallieterke (te merken aan de twee knalgeel geparkeerde autootjes…), mevrouw Jeanine Peeters (echtgenote van de betreurde Anton Peeters), Freddy Michiels,… Stipt om 13 uur werden de 70 aanwezigen toegesproken door de ceremoniemeester. Een tekst die waarschijnlijk voor elke ocmw-dienst wordt gebruikt. Hij nodigde de aanwezigen uit: wie na de toespraak van mevrouw iets wil zeggen mag naar voren, naar de micro komen.In de toespraak van de mevrouw één opmerkelijke zin: ‘De verwardheid in zijn hoofd maakte hem eenzaam…’Echtgenote Bep, in een rolstoel, volgde het gebeuren belangstellend. Er werden een twintigtal dia’s geprojecteerd van gebeurtenissen waar Raoul Struyck bij betrokken was: een prijsuitreiking, een reisje met de Flandria…  Kon dat niet beter? Het was een povere presentatie. Raoul Stuyck heeft meer gedaan dan hetgeen ze bij Gazet van Antwerpen hebben samengesprokkeld.
Het riep een beeld op zoals die Gazet vandaag de dag is: pover, armoedig, onvolledig.Niemand kwam naar voren om iets te zeggen. Om 13u30 was de volledige dienst afgelopen.Bert Murrath*Reactie(s)
ondanks alle gesjoemel: een échte Antwerpenaar stijl-jaren ’60, man van de wereld, gezellig causeur, leuke tafelgenoot, sarcastisch observator van de Antwerpse politiek, opschepper-in-sympathieke zin-van-het-woord (herinner je zijn passage over zijn liefdesnacht met Dalida)… Wel ja, ik ga hem missen’. Philippe Truyts ‘Bij het overlijden van Raoul: Proficiat! Je hebt het één en ander toch nog met de mantel der ‘liefde’ bedekt… Zelf heb ik toch ook met Bep te doen…’ L.A. ‘Zijn enige onvergeeflijke misdaad was, dat hij collaboreerde met de peetvaders der Antwerpse rode maffia, als daar waren Jos van Elewijck en Marc van Santvoort. Die twee roodzakken hebben hem helaas overleefd. Ik kijk met grote belangstelling uit naar uw berichtgeving als dit rood uitschot komt te overlijden… Hoogachtend, Lode S.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *