1096 Brabo – 't Scheldt

1096 Brabo

In de nacht van 9 op 10 mei 1940 zweefden Duitse transportvliegtuigjes, uitgerust met holle ladingen, boven het fort van Eben Emael. Onhoorbaar voor de Belgische soldaten, tot de eerste explosies “de reus onder de forten” uit een slaperige qui-vive haalden.  De schermeroorlog was voorbij; Operatie Fall Gelb of de inval in de Lage Landen begonnen.

18 dagen later stonden de Belgische troepen, samen met de Fransen en de Engelsen, met de rug tegen de zee gedrukt.  Op 24 mei beval Hitler de opmars naar Duinkerken te staken; de 28ste, na de Leieslag, capituleerde Leopold III.Zaterdag (11 mei) vond er op het Schoonselhof een plechtigheid plaats, de eerste van een jaarlijks terugkerende – zo is de bedoeling – ter herdenking van de Marokkaanse gesneuvelden tijdens de achttiendaagse veldtocht. Reden? Na goed 70 jaar waren enkele Marokkaanse organisaties plots over 3 Marokkaanse graven tussen een overvloed aan Franse kruisen gestruikeld.Buiten de Marokkaanse consul en commissaris voor oud-strijders, waren op de ceremonie aanwezig: Nahima Lanjri (CD&V), Yasmine Kherbache (sp.a), Zuhal Demir en Nabilla Ait Daoud (beiden N-VA). En natuurlijk een stuk of wat Marokkanen, waaronder Hajar Hadra (studente geschiedenis die rijkelijk werd geïnterviewd door Marc Reynebeau: toeval bestaat niet!) en sp.a districtraadslid (Wilrijk) Hicham El Mzairh.Nu staat het buiten kijf dat Marokkaanse divisies mee hebben gestreden in Wereldoorlogen, maar enige nuance is hier toch op zijn plaats. Ten eerste gaat het om troepen uit de toenmalige Franse koloniën. Er vochten, buiten Marokkaanse troepen, ook Algerijnse, Tunesische, Senegalese en zelfs Malagaskische (uit Madagaskar: 102e Vestingdivisie van het 9e Leger) divisies mee.Bovendien was hun optreden in ons land niet echt succesvol. Uitgestuurd als verkenningseenheid in de zuidelijke Ardennen werden de spahis (te paard) op 11 mei slachtoffer van hun te snelle aftocht waardoor de Duitse blitz de Semois kon oversteken en de Fransen in de rug aanvallen. Dat versnelde aanzienlijk de opmars van de vijand naar Sedan (Frankrijk).Op 14 en 15 mei 1940 lagen Marokkaanse en Algerijnse tirailleurs onder leiding van generaal Mellier (een oud-koloniaal) tussen Leuven en Namen dan weer precies te doen wat de Duitsers wilden: wegblijven uit de Ardennen en Frankrijk. Op die manier konden de tanks van Heinz Guderian het lot van de Fransen beslechten. De goums (stammen-politie in de Atlas) deden het in operatie Torch (Noord-Afrika) en bij de slag om Montecassino (Italië) dan weer een stuk beter. Daarom blijft er rond heel de plechtigheid toch een muf geurtje van recuperatie hangen.Beweren dat de Marokkanen mee hebben gevochten tegen fascisme en vóór democratie (zoals Hajar Hadra doet) weegt wat zwaar op de hand. Pleiten om de geschiedenislessen op school in die zin aan te passen, valt al helemaal als een rotsblok op de maag.Maar de hoofdvogel werd toch afgeschoten door El Mzairh. Hij krijgt kippenvel van partijen (lees de N-VA en Vlaams Belang) die collaborateurs wil rehabiliteren.
Excuseer!?
El Mzairh werd in 1976 geboren in Agadir (Marokko) en bleef daar zijn ding doen tot 1998, om dan de oversteek naar Vlaanderen te maken. Is die man dan wel goedgeplaatst om op de kap van 3 gesneuvelde landgenoten politieke stellingen te komen verkondigen over een in oorzaak zuiver Europees militair treffen?Na het openen van paletten volgestouwd met blikken Nieuwe Belgen, toch maar beter opletten met die conserven Nieuwe Bevrijders!***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *