ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1085 Ephi – 't Scheldt

1085 Ephi

Italianen noemen hun land graag il bel paese, het mooie land. Maar afgelopen weekeinde leek de schoonheid Italië te hebben verlaten. Uit een treurige hemel die in Nederland niet had misstaan, vielen eerst gore vette druppels die straten in rivieren veranderden. Toen begon de modder uit de beken en goten te stromen, steeds bruiner, en in de loop van het weekeinde viel de plakkerige sneeuw.Probeer dan de heuvelrug of de kruin van de bomen te ontwaren die je normaal tegen een strakke blauwe hemel mag verwachten. Alsof het klimaat zich aan de gemoedstoestand van de natie had geconformeerd. Want het ergste wat we zagen, waren de gesloten gezichten, waar de glimlachen waren verdwenen. Dorre gelaten en hangende schouders vol vocht. In de supermarkt hadden het vrolijke geroezemoes en het luidruchtige geroep tussen klanten plaatsgemaakt voor een stilte vol zuchten en dampende jassen. Dat dit volk, met een fatalisme dat alle hoop op een betere toekomst leek te hebben vernietigd, nog zou willen stemmen, verbaasde me het meest.Italianen ondervinden de crisis als een straf die ze zelf niet hebben verdiend. Het is de schuld van de ander: de corrupte en stelende politici, de onmacht van de overheidsdienaars, de bureaucratie en de incompetente bestuurders. Dat ze er zelf alles aan doen om hun goederen en diensten zoveel mogelijk zwart af te rekenen, vergeten ze voor het gemak. Uit gesprekken met vrienden en kennissen doemt dezelfde boodschap op: ons treft geen blaam, we zijn de slachtoffers van iets groter en oncontroleerbaar dat ons in een zee van ongeluk en misère laat verdrinken.Maar gevaarlijker in mijn ogen is het anti- Europa sentiment dat overal opstijgt, soms gelardeerd met anti-Duitse gevoelens en hatelijkheden jegens bondskanselier Merkel.Hitleriaanse swastikaZelfs mijn goede vriend Francesco plaatste op zijn Facebook-pagina een afgrijselijke afbeelding. Je zag de sterren van de Europese vlag tegen hun azuurblauwe achtergrond, maar die vormden wel de hitleriaanse swastika. Europa dat ons al bijna zeventig jaar vrede garandeert, gevangen in een hakenkruis. Francesco had zich het motto tutti a casa (alle politici naar huis) eigen gemaakt en stemde afgelopen weekeinde op zijn bedenker, de schreeuwlelijk Beppe Grillo.In Nederland klagen we steen en been over het diffuse populisme. Maar samen kunnen Wilders, Roemer en Krol niet in de schaduw van deze Grillo staan. Zijn discours is er een vol geweld, woede en haat. Niets is meer grappig aan deze gesticulerende en brullende voormalige komiek die, hoewel klein van formaat, aan de reus uit Klein Duimpje doet denken. Of aan Mangiafuoco uit het Pinocchio-verhaal. Bij de eerste exitpolls naderde Grillo de grens van 20 procent en leek hij zeker van de derde plaats. Maar met de binnendruppelende resultaten werd de situatie beangstigender, met een formidabele opkomst van de populist die rond de 25 procent werd geschat en een steeds sterker wordende Berlusconi. Wat zeker is: als men de stemmen optelt van de partij van Berlusconi, de xenofoben van de Lega Nord en de Cinque Stelle van Beppe Grillo, die een fel anti-Europa front vormen, dan praten we hier over een meerderheid van de Italianen. Niet iets om gerust te gaan slapen.***Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *