ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1073 Act 4 – 't Scheldt

1073 Act 4

Tot voor kort was de Mortselse Zilverbeeklaan een prachtige woonboulevard met een groene middenberm en acacia’s aan beide zijden van de straat. Bewoners ergerden zich wel aan de wortels van die bomen die de stoeptegels omhoog duwden en zelfs nieuwe loten deden ontluiken in de garages.Na klachten stuurde het gemeentebestuur van Piraville stratenmakers die dan nog maar eens enkele tegels rond de bomen verwijderden en de overige herschikte tegels met wat zand der liefde bedekten.Maar, vlak voor de verkiezingen van 14 oktober stuurde mevrouw Pira de bewoners een brief. Ze was bezorgd over de veiligheid in de laan en dus zou die helemaal worden heraangelegd. Het plan van de blijkbaar zelfverklaarde architect deed de bewoners evenwel groener dan groen uitslaan. In de plaats van het oude voetpad komt er een verharde strook van twee! tegels – bedoeld om in  en uit de auto te stappen.

De rest van het trottoir voor de huizen wordt een strook met… gewapend gras. Kiezeltjes met gras ertussen of, zo u wil, graszoden gewapend met katapultjes. Ach, en dan was de aardige architect vergeten dat er ook lantaarnpalen moesten komen op dat smalle verharde strookje van 89 centimeter. Geen probleem. Dan maken we toch rond elke paal een bochtje!Terwijl de bewoners doorgaans elkaar en masse ontmoeten op de jaarlijkse barbecue, scholen ze nu samen in de kou om plannen te smeden tegen de groene gekte. Want het gemeentebestuur duldt geen in- of tegenspraak, reageert niet op mails en beantwoordt telefoons even sympathiek als een Mexicaanse reuzencactus.In al hun ellende hebben de Zilverbekers hun zin voor humor echter niet verloren. ‘Hoe moet ik met een kinderwagen langs de lantaarnpalen slalommen?’ vraagt de ene zich af.‘Wat als ik arm in arm met mijn vrouw wil wandelen?’ merkt een ander op.‘Of als ik een tegenligger ontmoet?’Kortom, een laatste groen cadeau van La Pira: binnen afzienbare tijd kunnen/willen alleen anorectische mensen, zonder kinderwagens of rollators, zonder partner en zonder kind aan de hand of hond aan de leiband in de Zilverbeeklaan wonen.En basketsloefkes worden het enige veilige schoeisel om tussen het gewapend gras en de stoepsteentjes te huppelen.Het doet warempel denken aan het absurde huis in de geniale film Mon Oncle van wijlen Tati, maar deze keer is de realiteit nog absurder dan de film.Zorgt de aanstaande N-VA-burgemeester Erik Broeckx voor ander en beter?***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *