ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1068 Act 5 – 't Scheldt

1068 Act 5

Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen haalde de PVDA+ in Antwerpen acht procent van de stemmen en vier gemeenteraadsleden. In de districten Hoboken en Borgerhout haalden ze 16-17 %. Ik denk dat de islamitische vrouwen voor Groen gestemd hebben, de mannen voor de PVDA+, respectievelijk de pacifistische en de niet-pacifistische strekking van het multiculturalisme. Deze twee partijen zijn ook de voornaamste spreekbuizen van de verpauperde en verongelijkte steuntrekkers. Zolang ze samen geen 20 % van de stemmen halen, is er geen reden tot paniek. Maar toch? Bij de parlementsverkiezingen van 2003 kwam de Partij van de Arbeid op samen met de herrieschopper Aboe Jahjah en zijn Arabisch-Europese Liga. Hun vergissing was dat ze hun lijst Resist noemden, een naam die niemand kende. Nu is het dus duidelijk wel gelukt met PVDA+. Echt gerust ben ik er niet op. Zowel het leninisme-maoïs-me, als het mohammedanisme, als (een deel van) het Arabisch nationalisme wijzen het geweld niet af als middel om hun doel te bereiken. Normaal zou Groen, als erfgenaam van het uiterst pacifistische Agalev, zich daar radicaal van moeten afkeren. Waarom werken ze niet aan een cordon, zoals in 1988 nadat het Vlaams Blok in Antwerpen tien zitjes kreeg? Geert Wilders schat dat wereldwijd 7 % van de islamieten geneigd zijn geweld te gebruiken (in zijn laatste boek ‘Marked for Death, Islam’s War Against the West and Me’, vrij vertaald: ‘Op de dodenlijst, de oorlog van de islam tegen het Westen en mij’, geschreven vanuit een extreem isolement). Wij hebben in de wereldgeschiedenis al twee ‘wereldburgeroorlogen’ gekend. De eerste wereldburgeroorlog woedde in de 16-17e eeuw tussen ‘protestanten’ en ‘katho-lieken’. Het was een burgeroorlog binnen het christendom en er werd toen ook al op zee en in de kolonies gevochten. De Tachtigjarige Oorlog tussen Spanje en de Nederlanden (1568-1648) was er maar een onderdeeltje van, zoals ook de Dertigjarige Oorlog in heel Midden-Europa (1618-1648) en vervolgens de Engelse Burgeroorlogen (1639-1651). Deze strijd duurde een eeuw en kostte minstens tien miljoen mensenlevens. De tweede wereldburgeroorlog woedde in de 20e eeuw tussen ‘burgerlijk rechts’ en ‘bur-gerlijk links’. Men zou hem kunnen dateren tussen het begin en het einde van de Sovjet-Unie (1917-1991). Zo te zien waren de Russische Revolutie, de Spaanse en de Chinese Burgeroorlog er een onderdeeltje van, maar ook de hele Tweede Wereldoorlog, de oorlogen in Korea en Vietnam, en de daaropvolgende Koude Oorlog. Ook deze strijd duurde bijna een eeuw en kostte zeker honderd miljoen mensenlevens. Zelfs nu is de rancune niet helemaal verdwenen.Zullen we later moeten schrijven dat de Arabische revoluties of burgeroorlogen ook maar een onderdeeltje waren van een derde wereldburgeroorlog, tussen ‘zogenaamd gelovigen’ en ‘zogenaamd ongelovigen’? Voorlopig is het niet zover, maar we moeten opletten en leren van de twee vorige mislukkingen. Hoe zijn meningsverschillen tussen mensen zó uit de hand kunnen lopen? Het begint blijkbaar met provocaties allerhande en tegengestelde belangen van machthebbers. In de 16e-17e eeuw: de Beeldenstorm, de onthoofding van Egmont en Hoorn, de moord op de katholieke geestelijken in Gorcum, de dictatuur van Cromwell, enz. In de 20ste eeuw: de Duitsers die Lenin naar Petrograd brengen, Mussolini die op Rome marcheert, de superinflatie en het faillissement van de Duitse middenklasse, het opbod bij de dekolonisatie, enz. Het flakkert op en het dooft weer uit, maar intussen is alles vernield. Wat hebben wij nu al aan provocaties gehad? De fatwa tegen Salman Rushdie (1989), de vliegtuigen in de Twin Towers uiteraard (2001), en de moord op Theo van Gogh bijvoorbeeld (2004). Wij moeten ook kijken of er geen provocaties van de andere kant zijn. Stel dat Israël of Amerika het atoomprogramma van Iran platgooit? Het is allemaal niet gemakkelijk. Wij moeten in ieder geval niet dulden dat woorden of cartoons beschouwd worden als provocatie (tenzij ze aanzetten of oproepen tot geweld). En wij mogen de leninisten-maoïsten niet onderschatten. Zij hebben zich in de vorige eeuw meesters in de ophitsing getoond. En er zijn er helaas nu veel die gemakkelijk opgehitst worden. Toch maar zorgen dat hun vrouwen en zusters voor Meyrem Almaci (Groen) blijven stemmen. ***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *