1060 Ephi – 't Scheldt

1060 Ephi

Tegenwoordig is in de politiek het commentaar van de spottende nar onmisbaar. In dat korte fragment werd aan Chabot gevraagd wat hij van politici vond. Zijn antwoord luidde: ‘Allemaal zakkenvullers!’ Ongetwijfeld was dit grappig bedoeld. Maar grappen van gemankeerde amuseurs kunnen, behalve weinig origineel, ook luguber weerklinken. Ik voelde een steen op mijn maag drukken. Waarschijnlijk had Chabot, ter voorbereiding op zijn jongste schnabbel, kennisgenomen van het recente onderzoek over de betrouwbaarheid van beroepsgroepen. Daarin scoren politici het laagst: maar liefst 85 procent van de Nederlanders zegt weinig of geen vertrouwen te hebben in hun ministers en Kamerleden. ‘Politicus geniet evenveel vertrouwen als een autoverkoper: vrijwel nul’ kopte de Volkskrant vorige week. Dit is een gevaarlijke ontwikkeling en je zou denken dat een dergelijk nieuwsfeit als een bom inslaat bij de bewuste beroepsgroep.

Ellenlange formaties
Zondag verschenen de vier lijsttrekkers onbewogen en onaangedaan. Vier handelaren in tweedehandsformules, ingestudeerde oneliners en vooral nietszeggende platitudes. Vier mannen die een oppervlakkig stuk opvoerden zonder passie en originaliteit, maar wel met de angstige zorg om bij kijkers zo gunstig mogelijk over te komen. Ik vroeg me dan ook af of bij diezelfde kijkers formules over zorg of Europa niet in kilometerstanden en bouwjaar werden vertaald. En geen van die vier mannen leek zich te realiseren dat achter de schuldencrisis en die van de euro een andere zichtbaar werd: een politieke crisis waarin de laatste tien jaar geen enkel kabinet zijn termijn kon volbrengen. Een crisis waarvoor de opeenvolgende verkiezingen geen oplossing konden bieden. Waarin ellenlange formaties in steeds ingewikkelder coalities resulteerden, met partijprogramma’s die in een vormeloze brij van compromissen muteerden.
Snoepen van de PVV-koek
Ik besefte meer dan ooit dat die vier ongeïnspireerde mannen hier nooit hadden mogen staan om het startsein te geven aan een alweer nutteloze raadpleging. Ze hadden in de regering of in de Kamer aan het werk moeten zijn. Premier Rutte verweet ex-gedoger Wilders dat hij het belang van zijn partij boven dat van het land verkoos toen hij zijn steun aan het kabinet introk. Een waarheid als een koe. Maar Mark Rutte deed niets anders toen hij weigerde steun voor zijn minderheidskabinet elders in de Kamer te zoeken en met een bloedgang op nieuwe verkiezingen aanstuurde. In het belang van zijn partij om wat van de PVV-koek af te snoepen. Toch heb ik het debat uitgezeten. Zonder passie en illusies. Maar aan het einde kon ik die vier niet meer uit elkaar houden. Premier Rutte en aanstaande vicepremier Roemer die na dit toneelstuk misschien een nieuwe regeringstandem zullen vormen. En hoe meer ik naar Samsom keek, in zijn te strakke pak, met te hoge boord, met zijn stierennek en kaal hoofd, hoe meer ik meende een nieuwe lijfwacht van de grimmig gesticulerende Wilders te ontwaren.
***
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor de toelating tot overname.
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *