1053 Ephi – 't Scheldt

1053 Ephi

Knetter Geert had dus aan justitie gevraagd om de Nederlandse bijdrage aan het Europese noodfonds voor de euro (ESM) uit te stellen tot na de verkiezingen. Dit, omdat de regering demissionair is.

Maar in dit geval ging het veel meer om de Kamer dan om de regering: de Tweede Kamer stemde onlangs met ruime meerderheid voor medewerking aan het ESM. Deze hele kromme actie van het Tweede Kamerlid Wilders was dus niets anders dan een poging om zijn collega’s onder curatele van justitie te plaatsen.
Wilders
wilde in feite het parlement, de Nederlandse democratie en de rechtsstaat buiten werking stellen met behulp van de rechter. Dat zou je een administratieve coup per procuratie mogen noemen. Maar ook een verraad aan andere volksvertegenwoordigers die je hiermee als wilsonbekwaam neerzet.
Natuurlijk was deze actie gedoemd tot mislukken en dat wist Knetter Geert ook wel. Volgens politieke analisten ging het hier om een ordinaire campagnestunt met veel media-exposure voor weinig geld. Hoeveel? 1391 euro aan proceskosten om precies te zijn. Zou kunnen, maar het resulteerde wel in een klinkende nederlaag en een lesje over het functioneren van de democratie dat de gemankeerde putschist van de rechter moest incasseren. Luister even naar het vonnis: ‘Het vaststellen van wetten in formele zin is ingevolge artikel 81 van de Grondwet opgedragen aan de regering en Staten-Generaal gezamenlijk (…) De op de Grondwet berustende verdeling van bevoegdheden van de verschillende staatsorganen brengt mee dat de rechter niet mag ingrijpen in deze procedure van politieke besluitvorming.’
De rechter beroept zich verder op ‘grote terughoudendheid’ die haar grond vindt ‘in de hiervoor reeds genoemde scheiding der machten’.

Het moet toch pijnlijk en beschamend zijn voor een van de langstzittende volksvertegenwoordigers om een stoomcursus trias politica van een rechter aangeboden te krijgen.
Het is overigens niet de eerste keer dat Wilders het terrein van de scheiding der machten probeert te verkennen op een manier die doet denken aan het innemen van een paracetamol met een glas wijn.

Eerder lanceerde hij het plan om rechters die te laag straffen met ontslag te bedreigen. Toen hij voor couppleger werd uitgemaakt, ontstond paniek bij de PVV. In zijn onmetelijke lafheid liet hij PVV-Kamerlid Lillian Helder het plan van tafel vegen. Helder erkende dat in de context van scheiding der machten het hier om ‘een fout standpunt’ ging.
Toch zou Wilders beter dan wie ook moeten weten dat voor een volksvertegenwoordiger het debat in de Kamer en niet in de rechtszaal plaatsvindt.
Dat gold ook in 2010 voor zijn haatzaaiproces. Toen voelde Wilders zich door justitie gegijzeld. Dat hij nu bij de rechter om hulp vroeg heeft misschien ook met het stockholmsyndroom te maken.
***
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor de toelating tot overname.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *