ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1047 Hfd – 't Scheldt

1047 Hfd

…, zal later nog moeten blijken maar vandaag had hij wellicht geen andere keuze, na het fraai georchestreerd mediaspektakel dat tot het verdwijnen van Pol van den Driessche leidde.

Goed georganiseerd dat congres, dat wel. De vraag is alleen: door wie? Was het de koepel van alle Antwerpse cafévoetbalploegen die daar confrereerde? Ging het om een regionale samenscholing van de Koninklijke Katholieke Kwissers?
Feit is dat je met een hele grote lantaarn moest gaan zoeken naar enig Vlaams-nationaal symbool dat aangaf dat het hier een bijeenkomst betrof van kaderleden en militanten van een partij die zegt te streven naar een maximale Vlaamse zelfstandigheid (met als voornaamste en indrukwekkendste strategisch middel: de verdamping).

Dat kan niet liggen aan het feit dat wij niet over die spullen zouden beschikken, wel integendeel! Driekwart van de energie van de zgh. Vlaamse Beweging werd tot hiertoe steevast verbruikt met het dichten, componeren, ontwerpen en bedenken van steeds maar nieuwe series hymnen, vlaggen, kentekens en logo’s voor elke club met meer dan twee leden.
We zijn er ondertussen kamerbreed aan gewend geraakt van met een stuk of drie, vier ‘nationale‘ hymnen onze o-zo-opstandige bijeenkomsten te besluiten (maar durven niet eens denken aan – laat staan over – de vraag: welke natie?).

En als je de pech hebt dat er een koppel oud-VMO‘ers of nog actieve Takkers present zijn, schalt hun clublied gegarandeerd ook weer door het zwerk; liefst helemaal achteraan zodat voor de toevallige en/of oningewijde aanwezige de indruk wordt gewekt dat die bloedige ‘Vlaamse Leeuw‘ nu eindelijk vervangen is door een wat jazzier deuntje…
Ondertussen is die ‘Leeuw‘ wel zowat het meest satirische gezang dat de Vlamingen over zichzelf kunnen aanheffen, nu hij al decennia lang ontmand en definitief getemd in kluisters ligt te weeklagen!

De N-VA – die een moderne beleidspartij is (of toch die ambitie zegt te koesteren) – heeft zich blijkbaar ook over de prangende symbolenproblematiek gebogen en is bevallen van de geniale idee er – speciaal voor de Antwerpenaren! – nog eentje aan toe te voegen. En de winnaar is: ‘Zie ik de lichtjes van de Schelde’!

Men zal het nooit geloven maar wij hebben zo goed als niks te maken met die keuze, gezien onze voorkeur – met stip – uitging naar de meer democratische en volksontvoogdende meezinger ‘Hoeperdepoep‘…

Wat ons het meest verbaasde – en dat tot vandaag nog doet – is het feit dat daar blijkbaar niemand dan maar zelf gedaan heeft wat moest gedaan worden. Dat is toch niet zo ongewoon in flamingante middens? Wie ooit nog in Voeren of in Schaarbeek de bereden gendarmerie heeft zien en voelen chargeren, zou toch min of meer immuun moeten zijn voor de tirades en banbliksems van Liesbeth Homans? Of zouden de steeds sterker wordende geruchten dat zij echt kan toveren dan toch waar zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *