1047 Ephi – 't Scheldt

1047 Ephi

MIDLIFE CRISIS

Dat ik het sensationele nieuws uit een Belgisch dagblad moest vernemen is nogal bizar. Zo meldde gisteren het Vlaamse Het Nieuwsblad (dat Evert Santegoeds, hoofdredacteur van het Nederlandse blad Privé daarvoor raadpleegde), dat de abdicatie van koningin Beatrix aanstaande is.

Op Koninginnedag zal de bejaarde vorstin haar aftreden bekend maken.
Men kan natuurlijk best een geeuw onderdrukken, wetend dat deze canard (aux oranges) al veelvuldig is opgedist. Maar nu is het klaarblijkelijk menens want de zeven aanwijzingen die op een troonwisseling aansturen, zijn sterk. En zoals bekend is zeven een magisch getal. Denk aan de zeven samoerai, sacramenten, hoofdzonden, dwergen, schoonheden en, meer in relatie tot het ontcijferen van de toekomst, de zeven kristallen bollen van Kuifje. Die zeven tekenen variëren van het kopen door Beatrix van een hypergrote limousine (voor het omvangrijke gezin van aanstaande koning Alex I) tot het bijspijkeren van haar zeiljacht (voor 326.000 euro) waarop ze enkele van haar oude dagen zal doorbrengen.
Ik voeg hier een achtste teken aan toe: op 30 april zal een nieuw hogedrukgebied zich ten westen van kasteeltje Drakensteyn nestelen.Maar wat dan als de voorspelling niet uitkomt? Hoe moet het nu verder met een moeder die op haar 73ste zo verslaafd is aan de macht, pracht en praal van haar functie, dat ze haar kroost in de antichambre van de onvervulde beloftes laat verpieteren? Wie gaat zich eindelijk over de geestelijke gezondheid van de Eeuwige Koning in Wording bekommeren?Willem-Alexander heeft nu de respectabele leeftijd van 44 jaar bijna bereikt. Op die leeftijd had ik al een schrijfcarrière van bijna 30 jaar op mijn naam staan. Alex daarentegen is nu al 18 jaar in ‘opleiding tot het koning-schap’ (in 1993 behaalde hij zijn bul en begon onmiddellijk aan zijn stage bij recepties). In de gewone grote mensenwereld bestaat geen opleiding die 18 jaar of meer duurt. Behalve misschien wanneer de leerling een brekebeen is die keer op keer faalt. Op je 44ste hoor je in de kern van je midlife crisis te spartelen op zoek naar iets nieuws. Maar Alex wordt door zijn moeder in de postpuberale fase gevangen van de jonge volwassene die zijn vleugels nog moet uitspreiden.
Zijn lot is niet te benijden en de psychische marteling die hij van moeders kant moet ondergaan zou een gewone sterveling allang in een depressie of venijnige rebellie hebben gestort. Maar kroonprinsen en -prinsessen worden juist opgeleid om hun natuurlijke aspiraties, drang en driften met wortel en tak uit te roeien.Dit is mijn voornaamste bezwaar tegen de erfelijke monarchie met haar castrerende impact. Het produceert wezens die gedwee het arbitraire en de fratsen van krasse knarren moeten ondergaan.
Kijk hoe die arme Britse kroonprins Charles al jaren de risee van heel Europa is. Mocht Beatrix het voorbeeld van moeder queen Elizabeth (85 jaar) willen volgen, dan zal Alex rond zijn 56ste verjaardag nog steeds niet weten waar hij aan toe is.

II ORANJEBITTER

Niets is logischer voor een republikein dan: werken op Koninginnedag. Nou is republikein misschien een te ruim begrip.
Neem nou de republiek van de Franse terreur, waarin Maximilien de Robespierre ooit in zoveel onschuldige nekken sneed. Is de monarchie van de Griekse villa’s en het koekhappen dan niet een tikkeltje verdraagzamer, vroeg ik me gisteren af? Door de ramen van mijn werkkamer dreunden de deuntjes van een muziekband. Langs de singel flaneerde het vreedzame oranjevolk als een slinger ambulante zuurstokken. Het zonnetje knipoogde tussen twee melkachtige vlokken: ‘Doe eens normaal man! Kom ook buiten lanterfanten’.
Verleidelijk. Ik zette de boel voor even in de slaapstand en trok een paar oranje sokken aan, die door mijn te lange broekspijpen toch niet zichtbaar waren. Een paar honderd meter verderop werd ik al de gelukkige bezitter van een Marokkaanse waterpijp. Voor maar tien euro. Als je op de nationale feestdag niets aan de man brengt, moet je op zijn minst iets van hem kopen. Maar dan wel zo voordelig mogelijk. Bovendien, was het niet Willem-Alexander die drie jaar geleden in Aboe Dhabi tevreden aan een soortgelijk apparaat lurkte?Met deze assemblage van kommetjes en slangen onder mijn arm geklemd, voelde ik dat mijn integratie in het handelsverkeer van 30 april min of meer was geslaagd. Het zonnetje knipoogde weer, maar nu ietsje vetter. Ik voelde mijn republikeinse ziel steeds verder krimpen terwijl het oranjebitter luid begon te roepen. Nog nooit eerder geproefd. Ik kocht een fles. Goed gemutst klom ik terug naar mijn werkkamer en nam ik me voor een ode aan de koninklijke familie en haar volgelingen te componeren. Maar toen ik de fles op mijn overvolle bureau wilde zetten, viel een stapel papieren op de grond. En terwijl ik de boel opraapte zag ik de documenten. Een brief van de Amsterdamse officier van justitie die ik vorig jaar mei had ontvangen en helemaal was vergeten.
De magistraat stelde me in kennis van de klacht die hij gekregen had en behandeld. Een zekere D. uit U had hem verzocht om ‘de Trouw-columnist Ephimento (!) strafrechtelijk te vervolgen voor het beledigen op schandelijke wijze van onze koningin‘. Bewijs? De column van 23 april 2011 waarin die Ephimento schreef dat Beatrix verslaafd is aan macht’ en haar zoon de troon niet gunde. Citaat: ‘De prins is niet te benijden door de psychische marteling die hij van zijn moeder moet ondergaan’.
Plotseling voelde ik de Robespierre in mij over de schaduw van zijn guillotine heen springen. Toleranter, de monarchisten?
Ik herlas het antwoord van de officier die twee kanten besloeg. Ja, vervolging volgens art. 111 (beledigen staatshoofd) was mogelijk. Maar nee, dat ging de brave man niet doen. Want, schreef hij, ‘een columnist moet de ruimte krijgen om zaken die in zijn ogen misstanden opleveren aan de kaak te stellen’. Bovendien viel een column als deze, ‘ook al bevalt de toon u blijkbaar niet’, onder ‘artistieke expressie’.
Ik legde de brief opzij, opende de fles oranjebitter en dronk gulzig totdat mijn oranjeroes volledig was teruggekeerd.
***Onze dank aan Sylvain Ephimenco en de krant Trouw voor hun toelating tot overname van deze column.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *