ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1042 Actueel 5 – 't Scheldt

1042 Actueel 5

Veilinghuizen zijn cultuurverspreiders, naar de lieden toe die er het geld voor veil hebben. Literatuur en plastische kunsten uit Zuid en Noord, ‘t vindt er alles zijn weg, naar de meest biedende. Voor de ‘schone kunsten’ zijn er in Vlaanderen huizen van vertrouwen (Bernaerts en de Campo‘s in Antwerpen, De Vuyst in Lokeren ), die schilderijen, beeldhouwkunst en meubelen op de markt gooien. (Al mag men de Antwerpse Vrijdagmarkt niet versmaden, waar tussen veel brol wel eens een koopje zit. Of het Brusselse Vossenplein, bron van heel wat vondsten…)

De liefhebber van het oude boek en de schone, veelal geïllustreerde letteren beleeft een paar keer per jaar zijn hoogdag op de veilingen van Marc van de Wiele in Brugge, bij Bernaerts, of in Brussel bij Henri Godts of ‘The Romantic Agony‘. Deze laatste veilde recent op twee namiddagen 1438 loten. ‘t Gaat er dan ook tegen 120 per uur. Voor ieder wat wils: een incunabel, moderne en oude grafiek, een portret van Erasmus, veel Franse boeken en oude drukken, waarbij een mens zich afvraagt waar het vandaan blijft komen.

Zijn de kloosterbibliotheken nog niet allen leeggeroofd na het tweede Vaticaans Concilie of is men nu begonnen met de kastelen van de oude adel en de geldadel? Enigszins verklaarbaar door het feit dat die eigenaars hun residenties vaak niet kunnen onderhouden en dan maar de familiepapieren en de boeken van de hand doen. Of zij verkopen de kunst uit hun kasteel.

Waar komen twee in het oog springende loten bij ‘The Romantic Agony‘ vandaan? Twee mappen met afdrukken van etsen van Rembrandt. De prijs van één van de loten was ‘om van uw stoel te vallen’.
Terwijl één lot met 200 etsen (waaronder zeven 19de eeuwse afdrukken van Rembrandt) nog 6 500 euro opbracht (de door het veilinghuisingeschatte waarde was 2000 à 3000), gingen de biedingen op een ander album duizelingwekkend de hoogte in.

Het tweede lot, bescheiden ingeschat tegen 300 à 500 euro, met 85 afdrukken van Rembrandts werk, haalde na een recordspurt via telefonische biedingen 46 000 euro. Tableau!

Volgens de catalogusbeschrijving gaat het om afdrukken van ten vroegste midden 19de eeuw. Men moet al een kenner zijn om een kostbare afdruk, door Rembrandt zelf op de pers gelegd, te onderscheiden van een latere druk. Specialistenwerk dus. Heeft te maken met gebruikte papiersoort enzovoorts.
Een veilingbezoeker met een gering budget zit er beteuterd naar te kijken. Misschien had hij ook tegen 500 euro een mooie collectie (late) afdrukken van grootmeester Rembrandt willen verwerven.

Nu, ‘alles is waard wat een gek er voor geeft’, zegt de wijze volksmond. Maar of dit in zulk geval ook zo is? Kijk, enig gezond verstand zegt dat er wat aan de hand is. Ofwel waren er twee gekken tegen elkaar aan het opbieden die beiden ervan uitgingen dat er toch – ondanks de beschrijving van het lot door het veilinghuis – één of meerdere originele eigentijdse Rembrandts bijzaten. En dan gaan zulke werkjes een fortuin per stuk.

Ofwel waren er twee volslagen amateurs aan het werk die beiden dachten de slag van hun leven te slaan. Eén ervan komt dan bedrogen uit, want op die 46 000 moet nog eens 24 % opgeld worden betaald, dat naar de bodemloze putten van vadertje staat gaat. Intrigerend allemaal.
Veilinghouders Johan Devroe en Trees Stubbe maakten hun dag goed. Van achter de schermen keek Stubbes echtgenoot, Rik van Cauwelaert en van Knack, monkelend toe.

Maar ging het nu om een echte Rembrandt? Veilinghuizen zijn veelal de discretie zelve. We zullen daarom op onze honger blijven over de vraag of er al dan niet voor de kunstgeschiedenis van Noord en Zuid een heuse ontdekking werd gedaan.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *