1041 BM – 't Scheldt

1041 BM

Goeden avond beste luisteraars

Deze week werden de CIM-cijfers bekend gemaakt en hoewel we weten dat het met Gazet van Antwerpen steeds maar bergaf gaat (hoe kan het anders met zo’n redactie…) is het toch een dreun te lezen dat de oplage van wat ooit een nationale krant was, gezakt is onder de oplage van het plaatselijk provinciale Het Belang van Limburg. Het doet pijn die achteruitgang vast te stellen en het affront te moeten slikken. Sic transit gloria mundi.

Het drama is bovendien dat er geen verbetering mag/zal/kan komen zolang de huidige troep onder deze hoofdredacteur met Rudi Collier, Wim Daeninck en andere rode stadhuisgatlikkers daar de dienst blijven uitmaken. De bevelen van de Hasseltse SP.a-ABVV-bigboss Bujok opvolgend: deze krant moet kapot!
Men maakte me attent op een artikel van Lex Moolenaar die graaf Daniel Legrelle heeft geïnterviewd. Daarom belde ik deze ‘senior-writer’ op om te vragen of en wat de graaf verteld had over zijn ontvoering in 1964. Tot mijn niet geringe verbazing had graaf Daniel daar niets over gezegd. En: Lex Moolenaar had daar niets over gevraagd. Misschien dat Lex dat zelfs niet wist.
De voorstelling van het boek over het leven van graaf Legrelle gebeurde in de lokalen van de Nationale Bank in Antwerpen.
Ik dacht onmiddellijk aan het telefoontje dat ik indertijd kreeg van een journalist van Het HandelsbladJe moet zorgen dat Graaf Legrelle zo vlug mogelijk terug in Antwerpen is of anders gaat ge vervolgd worden’.
Ik werkte toen bij uitgeverij Sparta die o.a. de weekbladen De Post en Piccolo uitgaven. Een vriend van me had me gevraagd of ik voor een zangdansgroep van zijn school – St. Eligiusinstituut – geen stunt kon bedenken zodat deze groep naar Canada kon vliegen. Alleen de reiskosten – vlucht naar Canada heen en terug – ontbraken.
Ik nam contact met Gazet van Antwerpen en het leek erop dat de heer Van Buyten het zou kunnen regelen. De leerlingengroep ‘De Steinplattlers‘ zouden optreden in ettelijke parochiezalen als vergoeding. Tot op een dag de heer Van Buyten meedeelde dat directeur Huybrechts van het plan niets wilde weten.
Toen volgde dit gesprek: ‘Is dat definitief?‘ ‘Jazeker. Jammer, ik kan er niets aan doen’. Al lachend vroeg ik ‘Kunnen we die niet ontvoeren?‘ waarop Van Buyten antwoordde: ‘Neen, hij niet, maar weet ge wie wel? Graaf Legrelle, die is zeker bereid…‘ Dat was niet in dovemansoren terechtgekomen en wij namen contact met de graaf. Die was onmiddellijk bereid zich te laten ontvoeren. Fotograaf Ovide Maas van de gazet zou die gebeurtenis fotograferen.

Wij hadden voor de graaf een goed onderkomen-adres gevonden: de deken van Genk. De ontvoering verliep feilloos. Het land stond in rep en roer. Maar, tot overmaat van ramp hadden studenten van een oostvlaamse school op dezelfde dag de ontvoering gepland van Jos van Landeghem, een sportjournalist van Gazet van Antwerpen waardoor er plots twee ontvoeringen waren. De redacteur van het Handelsblad belde me ‘Zorg dat Legrelle zo vlug mogelijk terug in Antwerpen is. Hij heeft verdorie de sleutel van de bankkluis waarvan hij directeur was meegenomen!’ Toen we Graaf Legrelle belden wou die eerst niet terug naar Antwerpen komen en hij blufte dat de wijnkelder van de deken bijzonder smaakvol was…
Uiteindelijk gingen wij hem halen en brachten hem terug naar Antwerpen. Ik ging naar het gerechtsgebouw me aangeven, sliep daar een nacht en na ondervraging en de belofte geen ontvoeringen meer te doen werd ik vrijgelaten en werd niet vervolgd.

De week nadien verscheen een interview met Graaf Legrelle in het Brusselse haatweekblad Pourquoi Pas en daarop werd ik op staande voet ontslagen bij De Post.
*
Het boek van Lex Moolenaar zal worden besproken door Katelijne.
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *