1036 Ephi – 't Scheldt

1036 Ephi

is het standbeeld (van de rug gezien) van de zachte antiheld die zijn emoties toont, tradities overboord smijt en de gelijkheid tussen man en vrouw tot in zijn meest extreme uitdrukking in praktijk brengt. Dankzij de vluchtende gezagvoerder die vrouwen en kinderen op het zinkende schip aan hun lot overliet, is er in ieder geval een levendige discussie op gang gekomen in de media en op internet: is de mutatie van de moderne man te ver doorgeschoten?

Ooit bleven de mannen van de Titanic fier salueren en muziek spelen op het dek terwijl vrouwen en hun kroost in de reddingssloepen stapten. Nu wordt je als Eva op de Costa Concordia hardhandig opzij geduwd, nota bene door mannen die je in die reddingsbootjes hadden moeten helpen.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik als tienjarige, bij het kijken naar de oude filmische versie van de Titanic, een gevoel van verontwaardiging kreeg. Niet alleen moesten wij, als mannen, in de loopgraven sneuvelen maar ook nog de verdrinkingsdood gedwee aanvaarden. En al die vrouwen maar lekker in hun keuken of sloepen blijven kwekken en roddelen terwijl wij ten onder gingen. Gelukkig zijn er een paar feministische golven over die scheepsrampen en jaren gerold.

De feminisering van de man leek een conditio sine qua non van de bevrijding van zijn eega. De tuinbroekenbrigade heeft ons leren janken en hard wegrennen zodra de hemel betrekt. Eigenlijk zijn de Schettinos van deze wereld met precisie en hartstocht door de afstammelingen van Joke Smit geconstrueerd. En zo kon het gebeuren dat na de eerlijke verdeling van zorgtaken en huishoudelijk werk, mannen steeds meer geneigd zijn de kat uit de boom te kijken alvorens hun berenvel vol testosteron aan te trekken. Dus eerst rustig op je mobieltje het alarmnummer intikken, en vervolgens tijdrekken door kiekjes met diezelfde smartphone te schieten, in plaats van de afgeranselde vrouw op straat te hulp te schieten. Natuurlijk zullen vrouwen, als de tendens doorzet, met heimwee aan die vervlogen tijden terugdenken, waarin niet eindeloos over rollenpatronen werd gewauweld. Gisteren las ik een bijdrage in de Volkskrant van historica Angela Crott met als titel ‘Vrouwen hebben mannen als beschermers nodig’.
Volgens haar zijn ‘mannelijke normen geërodeerd’. Ze situeert deze erosie begin jaren vijftig, midden in de tweede feministische golf dus. Ze vergeleek de ondergang van de Titanic en de Costa Concordia en concludeerde dat we, in die honderd jaar, bezig zijn dit ‘potentieel om te beschermen dat mannen van nature bezitten, al individualiserend, emanciperend en medicaliserend de nek omdraaien’.

Laten we, wij mannen, die verontrustende woorden door onze toiletten schallen, terwijl we de wc-pot nog extra boenen.
*
Onze dank aan Sylvain Ephimenco en Trouw voor de toelating tot overname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *