ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1024 Simon – 't Scheldt

1024 Simon

Nu de e-mails voor de compensatie eet- en drankbonnen bij de Pukkelpoppers binnenvallen blijken deze te barsten van alle smerigheid die je als e-marketeer maar kan inbouwen. Telkens wordt in iedere keuzegroep de meest voordelige keuze voor de organisatie van Pukkelpop als eerste voorgesteld. Voor een verstrooide klikker is het feest snel over. Iedere keer weer moeten lezen dat je best je compensatie laat vallen om de organisatie te steunen is gewoon morele chantage van de bovenste plank. Wie zijn volle rechten wil uitoefenen, die moet tot in den treuren deze boodschappen lezen en negeren. En blijven klikken, en nog eens klikken.
Volgens Chokri is dit helemaal geen morele chantage. Zo laat hij de media verontwaardigd weten.
De Pukkelpoppers hebben nog evenzeer de vrije keuze om de compensatie op te nemen. In theorie klopt deze redenering. In praktijk heeft Chokri zich niet aan de meest waardige kant laten zien.
Of zit het bedelen nu eenmaal in zijn genen? Door weer eens het jankverhaal op te hangen hoeveel geld hij gaat verliezen als iedereen de bonnen waar hij recht op heeft opneemt maakt deze mens zich verre van
sympathiek. Zeker niet nu in de media geopenbaard werd dat Chokri persoonlijk meer dan voldoende verdiend heeft met zijn Pukkelpop.

Met een eigen vermogen van 3,9 miljoen euro en een nettowinst van net geen
half miljoen in 2010 is Pukkelpop geen noodlijdende organisatie, wel een stevige winstgenerator. En dan maar snotteren over het geld dat hij nu verliest.
Laten we even door deze ballon prikken.
Gewoon een reeks feiten op een rij: Chokri geeft geen geld terug, aan niemand niet. Dus alle gelden van de toegangstickets blijven in de kas zitten. Toegegeven, de complete infrastructuur was reeds opgebouwd. Die kosten waren reeds gemaakt en dus reeds betaald. Maar Chokri zou geen goede organisator zijn als al deze gelden al opgemaakt waren voor het festival van start trok.
Er zijn zeker nog behoorlijk wat variabele bedragen die nu niet en nooit uitgegeven moesten worden. Laat ons dit eens voorzichtig begroten op 10 procent van de toegangsgelden. Dat is ruim 1 miljoen euro die in de kas blijft. Tel daar ook nog eens de winstmarge die dit festival gewoonlijk maakt op en dan zitten we al aan 1,5 miljoen euro.

Chokri
heeft zijn groepen die kwamen optreden allemaal op voorhand moeten betalen. Dat is inderdaad de gewoonte in de wereld, hoewel er zeker groepen, vooral de wat kleinere – zijn die pas op het terrein hen resterende gage krijgen. Die heeft hij dus ook niet moeten uitgeven. Bovendien hebben heel wat groepen in de marge gemeld dat ze die gage gedeeltelijk of geheel zouden teruggeven. Het is wel erg stil geworden rond die groepen. Geen mededelingen worden er gedaan over deze teruggaven klonk het al een tijdje terug. Uit discretie voor die groepen, of uit discretie voor de tranen van Chokri? Laat ons voorzichtig zijn bij een schatting. Laat Chokri hier nu eens een half miljoen euro gerecupereerd hebben. Dat brengt ons op twee miljoen euro.
De drankbonnen voor 2011 zijn door de organisatie vervallen verklaard. Daar kunnen de Pukkelpopgangers niets van recupereren. Nochtans was daar door de jeugd al stevig aan ingekocht. Zeker door hen die de volle drie dagen op de weiden van Kiewit hun domicilie hadden geplaatst. Laat ons hier eens een voorzichtig cijfer op vast kleven. Pak dat 50.000 Pukkelpoppers met 20 euro aan ongebruikte eet- en drankbonnen naar huis gingen. Dan hebben we alweer een miljoen te pakken. Dit brengt ons subtotaal op 3 miljoen.

Dan komen we nu toe aan de compensatie voor de toegangstickets. Chokri gaf zelf al eerder aan dat de bonnen niet het totale bedrag van het toegangsticket afdekken. Iedere Pukkelpopper moet sowieso enkele euros laten vallen. Laten we het even op 5 euro per ticket houden.

Aan gemiddeld 65 000 bezoekers per dag en we hebben ons volgende miljoen te pakken. De teller staat nu op 4 miljoen.
We weten allemaal dat op eten en drinken op festivals schandalig veel winst wordt gemaakt. Voor de prijs van een frisdrank in een plastic bekertje heb je in de winkel een volle fles met een gratis glas. Bovendien worden die drankjes meestal geschonken door vrijwilligers wiens grote beloning naast de gratis toegang een gift aan de clubkas is. Met andere woorden, loonkosten zijn er nauwelijks. En dat is volgens de wetten die de horeca regeren de grootste hap in de kostprijs. Laten we hier ook eens heel voorzichtig inschatten.

Als we veertig procent van de bonnen als kosten vrij inschatten, dan heeft vriend Chokri hier een mooie slag geslagen. Van de ruim 11,5 miljoen euro aan drankbonnen zijn eigenlijk 4,5 miljoen euro pure winst. Onze teller staat nu op 8,5 miljoen. Door alle bonnen over drie edities te spreiden heeft Chokri nog een bekende truc uit de toverhoed van de zwendelaar gehaald. Want die vouchers worden nu en slechts één keer uitgereikt. Een kopie zal er nooit verstrekt worden. U en ik kennen de slordigheid van de doorsnee mens. We bergen dingen zo goed op dat we ze niet meer terugvinden. We vergeten ze mee te nemen als we naar het festival trekken en tenslotte gaan we eigenlijk niet meer naar dat festival. Laten we ook hier weer de moeder van de porseleinenkast zijn. Tien procent wordt in het eerste jaar niet ingeruild. In het tweede jaar 25 en in het derde jaar 40 procent. Dat betekent niet minder dan 2,8 miljoen aan bonnen die nooit ingeleverd zullen worden. Naar echte kost – de winst hebben we reeds in het vorige punt weggerekend – bespaart Chokri een slordige 1,7 miljoen euro. Dat brengt ons optelsom op 10,2 miljoen euro.
Stel nu ook nog eens dat de tranen van Chokri de Pukkelpopgangers de grote massa beroeren zodat zij in grote getale afzien van de compensatie vouchers. Chokri spreekt altijd over 60 % van de Pukkelpopgangers die hebben aangegeven niet gecompenseerd te willen worden. Laten we ook hier weer voorzichtig zijn in het inschatten. We delen het door twee. Als eenderde van de compensaties niet opgenomen worden, dan spreken we over 3,8 miljoen euro. Laten daar nu eens gewoon een derde in rekening brengen. We tellen deze 1,2 miljoen euro op bij de 10,2 die we al hadden
en we zien dat we aardig de 11,5 benaderd hebben.

Om een lang verhaal kort te maken, Chokri geeft niets terug aan de Pukkelpopgangers. Hij herschikt gewoon wat van zijn gelden en heeft zijn risico van de gratis drank- en eetbonnen al lang afgedekt. Alleen moet hij er voor zorgen dat de post onder punt 7 zo hoog mogelijk wordt.
Daarom jankt hij op verzoek en bedelt hij alsof het zijn eigen ik is. Want als deze operatie achter de rug is, dan volgt er gegarandeerd een volgende. We bedenken er even een paar voor de vuist weg. Wie volgend jaar zijn ticket wil kopen voor de nieuwe editie van Pukkelpop, die zal eerst een steunkaart aangeboden krijgen. Aan de ingang van de weide een stel collectebussen voor steun aan het getroffen festival – vouchers van drankbonnen worden niet aanvaard, alleen baar geld – en wie die vouchers wil inruilen voor echte bonnen kan dat maar aan één enkel loket. In de sporthal van Kiewit een kwartier stappen van het festivalterrein.

Van één ding mag u zeker zijn, van Chokri hebben we echt het laatste nog niet gehoord.
Wordt vervolgd!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *