1024 Hfd – 't Scheldt

1024 Hfd

Het Griekse referendum was amper aangekondigd of de uitslag was al gekend. De Grieken gaan ‘neen‘ zeggen. Meteen regende het angstige en boze reacties van de financiële markten en hun specialisten. Hier past geen Griekse democratie, dit is té belangrijk.

Ook Marc Elchardus trok ten strijde tegen het populisme (De Morgen, 29-10-2011). Vreemd, vooral omdat hij populisme niet omschrijft als ‘politici die populair willen doen‘. Neen, deze linkse socioloog aan de Vrije Universiteit Brussel onderzocht het populisme als de mening van de ‘gewone mensen, die denken het beter te weten’.
Bij de N-VA waren ze opgelucht want hun kiezers bleken niet populistischer te zijn dan die van andere partijen. Dit populisme, aldus Elchardus, is een uiting van een ‘bijzonder pessimistisch achteruitgangsdenken’.
Mag ik aannemen dat dat een wetenschappelijke ‘Brusselse‘ formulering is van de gedachte dat het volk achterlijk is? Gelukkig is daar de Europese Unie, ‘die voor zeventig procent van onze regelgeving zorgt, maar die vorm krijgt ver weg van de opvattingen van de gewone mensen’. Met dank aan het ‘Europese democratische deficit’. Tot zover (een cynische) Elchardus.
Als het klootjesvolk de kans krijgt, zegt het steevast ‘neen‘ tegen wat hun regering voorstelt: de Nederlanders en de Fransen tegen het Verdrag van Lissabon, de IJslanders tegen het overnemen van enorme bankschulden, en nu de Grieken tegen tientallen jaren schuldslavernij.
In ‘t Scheldt nr. 954 van 4 mei 2010 voorspelden wij al waar het in Athene naartoe moest. Niet de Grieken of de euro moesten gered worden maar de grote Griekse schuldeisers (waaronder Dexia).
Logisch toch dat de ‘gewone mensen’ in Griekenland, maar ook in Duitsland, dat even anders zien.
Onze eigen oplossing kwam erop neer dat de Griekse staat zou opgedoekt worden. Met de staat zou ook de schuld verdwijnen, niet voor de helft zoals nu het plan is, maar zo goed als helemaal. De dertien Griekse provincies, zoals Kreta en de Peloponnesos, zouden de publieke dienst overnemen en samen een nieuwe Helleense Bond vormen. De Griekse democratie zou niet verdwijnen maar precies heropleven, vrij van buitenlandse curatele.
Vanzelfsprekend moeten de Grieken ook onder elkaar orde op zaken stellen. Kleine en grote profiteurs, fraudeurs en woekeraars moeten hun deel van de rekening krijgen. Gemakkelijk zal dat niet zijn. Het is niet 99 tegen 1 zoals de naïeve indignado’s menen. Ik schat dat het eerder 70 tegen 30 is. Slecht beheerde staten als Griekenland laten 30 procent van de kiezers profiteren van het systeem en daarnaast proberen zij nog eens 30 procent te laten geloven dat het goed is voor de mensen.
Dát is populisme, meneer Elchardus. Het populisme waar ook Steve Stevaert en Guy Verhofstadt bijzonder goed in waren.
Griekenland helemaal opnieuw laten beginnen, zou op zich geen probleem zijn. Het land is te klein om de markten in gevaar te brengen. Hét probleem is wel dat het voorbeeld aanstekelijk zou zijn.
Iedereen zou graag weer een schone lei hebben. Waarom niet eigenlijk?
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *