ePrivacy and GPDR Cookie Consent by Cookie Consent 1015 Ephi – 't Scheldt

1015 Ephi

Het leuke aan Nederlandse schrijvers en dichters is dat ze scherp, kritisch, alert en soms zeer strijdlustig zijn. Ze houden ons een spiegel voor en slaan alarm als het land in onrechtvaardigheid dreigt te verzanden.

Sommige van hen hebben ook gewaarschuwd voor deze nieuwe schrale wind die door Nederland waait en die het egoïsme en eigenbelang heeft meegevoerd. Onlangs hebben enkelen van hen een petitie van Amnesty International durven tekenen die de censuur van het vrije woord in China hekelt. Amnesty blij! Maar toen hoorde de mensenrechtenorganisatie dat een delegatie van Nederlandse schrijvers naar datzelfde China zou afreizen. Er schijnt daar een Internationale Boekenbeurs te worden gehouden waar de polderliteratoren gefêteerd worden. Dat kritische schrijvers als Adriaan van Dis of Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr in China het glas gaan heffen, kan natuurlijk vreemd klinken.
China is het land waar kritische schrijvers bijna allemaal achter de tralies zitten en nooit op een boekenbeurs. Als Nederlandse schrijver kun je beter met een grote boog om een dergelijke uitnodiging lopen wil je in de toekomst nog enigszins geloofwaardig blijven.
Maar China is ook een enorme afzetmarkt voor zo’n beetje alles, dus ook voor boeken. Stel je eens voor dat je een sappige vertaling in de taal van Confucius misloopt!
Als ze toch gaan, dacht Amnesty, laat ze dan toch iets kleins doen voor hun onderdrukte Chinese collega’s. Een klein speldje dragen bijvoorbeeld. Zo doende kregen alle Nederlanders een speldje genaamd ‘The Empty Chair’, een ontwerp dat het lot symboliseert van Liu Xiaobo, de Nobelprijswinnaar die vorig jaar zijn prijs niet kon ophalen omdat hij een gevangenisstraf van elf jaar uitzit.
Eergisteren zaten de Nederlandse schrijvers in het Nationaal Theater bij het Plein van de Hemelse Vrede in Peking in aanwezigheid van de minister van pers en publicaties, zeg maar de Big Brother van de Chinese letteren. Maar volgens de correspondent van de Volkskrant was er niemand die het had aangedurfd het speldje te dragen.
Wie gaat nou zomaar een leuk Nederlands/Chinees feest verpesten door aan Liu Xiaobo te refereren?
Verder gingen schrijvers mooi uit hun werk voorlezen. De minister van P&P genoot. De gekozen teksten waren dan ook volstrekt onschuldig.
Zo las dichter Nasr een gedicht getiteld ‘Het huis van Europa’ voor. Volgens mij is dit hetzelfde gedicht dat Nasr op 16 mei voorlas ter gelegenheid van de opening van Het Huis van Europa in Den Haag. Een mooi gedicht overigens. Een beetje vaag, dat wel, en, ja, volstrekt onschuldig.
Maar het Plein van de Hemelse Vrede is het Malieveld niet, moet de Dichter des Vaderlands hebben gedacht. Daar las Nasr, een paar maanden geleden, een ander soort gedicht voor waarin hij op een virulente manier premier Rutte en zijn op cultuur bezuinigende kabinet afbrandde.
Ik kan me een passage herinneren: ‘Geen van onze politieke leiders vertoont oprechtheid. Geen van hen vertoont de moed boven zichzelf uit te stijgen’.
Nee, nee, er stond heus niet ‘schrijvers‘ in dat gedicht, maar echt ‘politieke leiders’.
***
Wij danken Sylvain Ephimenco en het dagblad Trouw voor de toelating tot overname van deze column.
***

LAFAARDS

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *