1001 Act – 't Scheldt

1001 Act

 

Dag Bert,
‘t Scheldt bestaat bijna duizend maal.
We zijn geboren als een rioolkrantje en streefden naar l’écumes des jours van Boris Vian. Van Borgerokko, probeerden we naar Paphos te geraken, waar Apfrodite geboren werd uit het schuim van de zee. Allez, dat klinkt heel poëtisch, maar we probeerden gewoon echte volksjournalistiek te brengen, zonder enige literaire ambitie. De waarheid, zoals wij ze vernamen, met een pittige saus.
De rode draad was ons eeuwenloos sarcasme, tot bijna zelfvernietigend. Uiteraard zijn we Vlaams-nationalisten en Rechts, maar we hebben nooit geaarzeld om bergen zelfkritiek te spuien.
Zoals ik steeds poneerde aan den toog van Den Odal of van De Beest: in den tijd van den Dolf, zaten wij waarschijnlijk als eerste in den bak. ‘t Scheldt is een Antwerps fenomeen geworden, met veel vrienden, en nog meer vijanden. Dat is goed zo. De meeste van onze medewerkers en stichters zijn op een leeftijd gekomen, dat we geen blad meer voor de mond moeten houden.
Wij zijn geen betaalde vetlikkers-journalis-ten, maar vrij denkers, en onze gedachten zijn vrij. Dat wist Goethe ook, maar die is inmiddels ook al overleden. Ge ziet maar, op vrienden moeten we niet rekenen, die vallen toch maar dood.
Vriend Bert, en al onze andere collega-zeveraars: Ut crescat, gloriat, floreat, mijn lieve vrienden,
Jullie zijn mij dierbaar.
Claude Zacq
***

Met mijn excuses voor het niet meteen antwoorden, het mooie weer was niet meteen een uitnodiging om achter het scherm te gaan zitten. Dit gezegd zijnde, moet ik u tot mijn spijt melden dat ik niet zal aanwezig zijn op het verjaardagsfeest. Ik wens u nochtans van harte en dat meen ik, een prettig feest met heel veel vrienden en vooral veel voldoening over het gepresteerde. We hebben het een tijdje met elkaar op dezelfde weg volgehouden, maar dat mag geen beletsel zijn om zonder aarzelen vandaag toe te geven dat wat de voorbije jaren realiseerde, indrukwekkend was en is.
1000 keer opnieuw uw faxkrant in elkaar kunnen krijgen, altijd weer nieuwe mensen vinden die het blad inhoudelijk en wellicht ook financieel overeind willen houden en dat zonder ook maar één keer perikelen met al die pseudo intellectuele zelf verklaarde godvaders die voor de anderen gaan bepalen wat mag en wat niet kan en dat zonder ook maar één keer de eigen journalistieke vrijheid te laten beknotten.
Hoed af en ad multos annos.
Marc Platel
***

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *