1000 KA – 't Scheldt

1000 KA

 

De conclusie zal zijn dat alleen al door deze twee zaken de staat elke geloofwaardigheid verloren heeft. In beide gevallen ging het om een uitspraak van het hof van beroep van Gent, die door het Hof van Cassatie bevestigd werd. In beide gevallen ging het om een belangwekkend strafproces, waarin Justitie zich door de politieke klasse heeft laten sturen. In het ene geval moest er zo snel mogelijk een veroordeling komen, en die is er ook gekomen. In het andere geval mocht er in geen geval een veroordeling komen, en die is er dan ook niet gekomen, onder andere wegens verjaring, na liefst twintig jaar procederen. In beide gevallen ging het om een proces waar vooraanstaande verkozenen des volks tot de verdachten behoorden.
In het geval van de (verplichte) veroordeling ging het om tamelijk banale feiten, enkele onvoorzichtige politieke uitspraken, die door een speciaal daarvoor opgericht centrum als racistisch bestempeld werden. U hebt het intussen begrepen. Ik heb het hier over het onderzoek tegen het Vlaams Blok dat in 2001 begon en waar Cassatie op 19 november 2004 al mee klaar was. Nooit werkte Justitie zo snel.
In het geval van de (verplichte) vrijspraak ging het om misdaden tegen de openbare trouw (zo noemt het strafwetboek valsheid in geschrifte door openbare functionarissen), gepleegd door mandatarissen van de traditionele partijen.
Dit onderzoek begon in 1991 en werd pas (in) op 1 februari 2011 bezegeld. Cassatie stelde onlangs de verjaring vast. Meer nog, de eigenlijke daders, topverantwoordelijken van het beleid, werden nooit verontrust, zelfs niet ondervraagd in die twintig jaar. Even, halverwege deze periode, in het jaar 2000, zag het er naar uit dat ze het zouden moeten uitleggen voor een onderzoekscommissie in het Vlaams Parlement. Dat was de commissie-Scheepskredieten.
Nu weet u intussen dat ik het heb over het onderzoek bij de Boelwerf. Dat werd een farce. En nooit werkte Justitie zo traag.

Deze twee zaken zijn oneindig veel zorgwekkender dan het Agusta-arrest van 23 december 1998, waar cassatie wel goed werk geleverd heeft. Daar ging het ‘maar’ over smeergeld voor enkele corrupte ministers en een secretaris-generaal van de NAVO, die daardoor hun persoonlijke geloofwaardigheid verloren. In die twee andere zaken ging het over de Staat zelf, die zijn geloofwaardigheid kwijt geraakt. De openbare trouw is zoek.

De zaak van het Vlaams Blok is de lezer wellicht genoeglijk gekend.

Wie meer wil weten over de Boelwerf-zaak, kan surfen naar:

http://www.yabasta.be/_Sam-Staples_?debut_articles=40
http://blogs.tijd.be/zaakjustitie/2010/06/het-verdriet-van-de-kleine-belastingbetaler.html
***

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *