header

17.12.2017 HvdN

Bob

 

ACTUEEL

 

 

2017-12-17 17:51:09

extra kerst van A tot Z

Redactie

Lees 't Scheldt extra kerst in één keer...

2017-12-19 00:00:00
Lees verder>>

Extra Kerst

Redactie

6 Extra pagina's

EXTRA KERST

ACTUEEL

Wij danken zowel Ephimenco als Trouw en Rob Hoogland en De Telegraaf voor de toelating tot overname.

De column van Ephimenco vindt u in Trouw telkens op pagina 2 op dinsdag, donderdag en zaterdag. De column van Robert Hoogland verschijnt elke dag in De Telegraaf meestal op pagina T5.

Wij wensen u een zalige Kerst en prettig eindejaarsfeest.

***

 

2017-12-17 10:09:53

Extra Kerst

Chard

ACTUEEL

chard consul

 

2017-12-17 00:00:00

Extra Kerst

Chard

chard dubbelSPOTPRENTEN CHARD

 

2017-12-17 00:00:00

Extra Kerst

Hoogland Rob
Hoogland

Rob Hoogland Kringen

ILLUSTREREND

Dat AT5-filmpje, gemaakt met een mobieltje vanaf de overkant, heb ik drie keer bekeken. Mijn verbijstering bleef groeien. Daar stond een stuk gajes de ramen van een koosjer restaurant in Amsterdam in te slaan. Hij gilde herhaaldelijk ‘Allahu Akbar!’ en iedereen zal direct hebben beseft dat dit geen voorstel was om ter bevordering van de vrede in het Midden-Oosten een gezamenlijke Palestijnse/Joodse klaverjascompetitie op poten te zetten. De man, een 29-jarige Palestijn naar gisteren bleek, baande zich daarna woest een weg naar binnen en zette zijn sloopwerkzaamheden even later buiten weer net zo gretig voort.

En al die tijd, van het begin tot het eind, bevonden zich twee dienders in zijn directe nabijheid. Zij stonden erbij en keken ernaar en grepen pas fysiek in nadat de man het pad weer voor de stoep had verruild. Met pepperspray, wel te verstaan.
Het heet hier Nederland, ziet u.
Met hoeveel procent zal het algemeen gevoel van onbehagen, toch al flink aan de maat, bij al die mensen die dat filmpje bekeken zijn toegenomen? Hij had immers daarbinnen immers ook iemand de hals kunnen doorsnijden, niet echt een ongewone ‘verzetsdaad’ in hardcore islamitische kringen.
Illustrerend handhavingsgedrag weer. Ik dacht aan mr. Theo Hiddema, een overgang die minder vreemd is dan zij misschien lijkt. Hij wil iets doen aan de beschamende scores van politie in justitie. De cijfers dienen opgekrikt, vindt hij en daar zijn wetswijzigingen voor nodig die op het Binnenhof moeten worden gecreëerd.
En hoe reageerde dat Binnenhof? Liefst 139 volksvertegenwoordigers stemden tegen zijn motie, onder wie types die zich donderdagavond wél onmiddellijk - gotspe - alert bij dat Joodse restaurant meldden om er uit solidariteit met de eigenaar een hapje te gaan eten.

Nu zegt u wellicht: ho ho, de ene misdaad is de andere niet. Er zijn echter raakvlakken, waarvan dit de grootste is: het gebrek aan bereidheid van onze politici om de wetgeving aan de eisen des tijds aan te passen. Daardoor loopt dat gajes, door Jodenhaat bevangen en slechts in het bezit van een tijdelijke verblijfsvergunning, onze gastvrijheid alweer lekker te misbruiken. Bovendien is het helaas niet uitgesloten dat er binnenkort een GroenLinkser opstaat met de bewering dat de Palestijn met een PTSS-syndroom kampt omdat Israël hem verhinderde zijn studie neurochirurgie af te maken. Terwijl hij hier niet meer thuishoort. Hij heeft zijn kans verspeeld.
Ook deze affaire bewijst het weer: veel te veel gaat fout hier, qua misdaadbestrijding en -bestraffing. Veel te veel criminelen - naast deze Palestijn een ander recent voorbeeld: Turkse heroïnehandelaren - hebben dankzij de welhaast gênante, jarenlange verwaarlozing van capaciteit, handhaving en vervolging nagenoeg vrij spel gekregen. Met andere woorden: niet slechts de politie faalt, ook de politiek. Gek genoeg hebben ze nog wel steeds, heel deftig, de mond vol van de rechtsstaat.
Alsof wij - u, ik, de uitbater van dat Joodse restaurant, iedereen - in een rechtsstaat geen recht op optimale bescherming hebben.

***

 

2017-12-17 00:00:00

Extra Kerst Manu

Redactie
 

Katelijne

ruysManu Ruys overleden

'Hij was één van de grootste Vlaamse journalisten en meest gezaghebbende commentatoren uit de tweede helft van de vorige eeuw'.

Dat waren de woorden van Vlaams minister-president Geert Bourgeois in een reactie op het overlijden van Manu Ruys (1924 -2017) het voorbije weekeinde.
Overdreef hij? Zeker niet. Zijn ganse actieve leven immers - eerst als parlementair verslaggever, later als politiek coördinator en na het faillissement van De Standaard en de overname van het bedrijf door de VUM (Vlaamse Uitgeversmaatschappij) in 1975 als politiek hoofdredacteur- stond Ruys - afkomstig nochtans uit een christelijk-liberale Antwerpse bourgeois-familie waar thuis Frans werd gesproken - in zijn geschriften op de bres voor de culturele, economische en politieke ontvoogding van Vlaanderen en droeg hij in belangrijke mate bij aan de Vlaamse natie- en staatsvorming.
In 1989 - intussen lid geworden van de raad van bestuur en later ook van het directiecomité van de VUM (functies die hij tot 1997 zou vervullen) - ging Ruys met pensioen.
De volgende jaren groeide hij steeds verder weg van zijn krant die naar geest en engagement totaal was veranderd, mede of misschien wel overwegend door de opname in de redactie van wat hij zelf durfde noemen een aantal 'pseudo-bekeerde achtenzestigers' die gevonden waren bij De Morgen.
Ook de beslissing in 1999 van toen hoofdredacteur Peter Vandermeersch -'die van de saaie Standaard een 'swingende' krant zou maken' en daarom een aantal oudere vijftigers op de redactie prompt met pensioen stuurde - om het letterkruis AVV-VVK ('Alles voor Vlaanderen - Vlaanderen voor Kristus') van de voorpagina te verwijderen, vond hij maar niks niettegenstaande de belofte dat de redactie trouw zou blijven aan de basiswaarden van de krant.
Ook in zijn na-De Standaard-jaren bleef Ruys nog schrijven, overwegend als columnist voor tijdschriften zoals ‘Punt’ (het blad dat in 2002 mede wegens de verborgen agenda van zijn hoofdredacteur Peter de Roover snel ter ziele ging) en 'Doorbraak'.
Ondanks zijn grote en onmiskenbare invloed als journalist op het politieke reilen en zeilen in België hoedde Manu Ruys zich zijn ganse leven voor de vele verleidingen waaraan een beoefenaar van de journalistiek zich bloot stelt.
Narcisme en overdreven zelfingenomenheid waren hem vreemd en steeds hield hij zich ver van het spektakel, de mondaine en tijdrovende recepties, de ego-tripperij op het podium. Frustraties of ijdelheid hoefde hij niet af te reageren in televisie-exhibitionisme en in, wat hij in zijn boek Een levensverhaal noemde, het ijdele gekwebbel van mediapanels.
Zijn gedrevenheid vond hij in de uitdaging de confrontatie aan te gaan met onrechtvaardige toestanden en 'met invloedrijke lieden die mij schadelijk leken'. Wat hem interesseerde was uitsluitend, en dat van het begin af, het rechtstreekse contact met de mens in zijn complexiteit, zijn verscheurdheid, zijn angsten, zwakheden en hulpeloosheid, zijn vreugden, dromen en verwachtingen. 'Omdat ik geboren ben, opgroeide, liefhad en werkte te midden van het volk dat leeft tussen de Noordzee en de Maas, stond die gemeenschap vooraan in mijn belangstelling en betrokkenheid. Ik verkoos een journalistiek engagement binnen het maatschappelijke kader- in de breedste zin van de term - waarin ik de jonge Vlaamse natie zag bewegen en vorm zag krijgen', aldus nog Ruys.
Elders in dit nummer (zie ook de Heet van de Naald) verwijst de hoofdredacteur van 't Scheldt naar de genegenheid en ook bewondering die Ruys jarenlang betoonde voor 't Scheldt en die hij soms met enkele krabbeltjes wenste duidelijk te maken.
Ook was hij zowat de enige die de ‘primeur’ van de buitenechtelijke dochter van koning Albert II (Delphine de Boël) waarheidsgetrouw toedichtte aan 't Scheldt.
Hij deed dit in het tv-Eén programma ‘De Zevende Dag’ en zette daarmee al de media die de jonge schrijver Danneels als bron citeerden, een neus.

*

 

*

ruys

 

2017-12-17 00:00:00

Extra Kerst Ephi

Ephimenco
ephimenco

Ephimenco

Ik wil van mijn eenzijdige mening  over de islam af:
Islam betekent niet onderwerping maar vrede

Vorige maand kreeg ik van lezer K. te Utrecht het boekje ‘Het Alevitisch Geloof’ van Remzi Kaptan. In zijn brief vertelde deze lezer over groepen die een ‘liberale en tolerante islam voorstaan’ en noteerde dat ik, naar zijn smaak, een ‘eenzijdige mening over de islam’ heb. Lezer K. heeft gelijk en het is ook waar dat ik moeite heb om de woorden ‘liberaal en tolerant’ met islam te associëren.

Ik dacht hieraan toen ik gisteren de Zuid-Franse quartier sensible (moeilijke wijk) inreed waar mijn oude moeder woont. Op nog geen tweehonderd meter van haar flatje staat de salafistische moskee Dar-es-Salam. Of moet ik zeggen: ‘stond’?
Op 31 januari werd deze moskee door de minister van binnenlandse zaken gesloten wegens ‘ernstige bedreiging voor de veiligheid en openbare orde’. Dat mijn vader (89) door moskeegangers soms werd bedreigd omdat hij protesteerde tegen het feit dat de geparkeerde auto’s van salafisten zijn garagedeur versperden, zal geen rol in deze sluiting hebben gespeeld. Overigens vindt in Frankrijk, volgens een studie die in september 2016 werd gepubliceerd, 29 procent van de vijf tot zeven miljoen moslims dat ‘de sharia belangrijker is dan de wet van de republiek’.

Kort daarop zag ik op internet hoe in de ochtend in Amsterdam een man met Palestijnse vlag die ‘Allahu akbar’ schreeuwde de ruiten van een Israëlisch restaurant insloeg.

Eenzijdig

Ho, ho, stop de persen! Mag ik zomaar de islam ‘eenzijdig’ verbinden met wat deze religie aan meest weerzinwekkend extremisme produceert? Met Islamitische Staat, koppensnellers, brandende kerken, sharia, salafisme? Hallo, er zijn talrijke moslimlanden waar normaal wordt geloofd en geleefd. Ik besloot het jaarlijkse Freedom of Thought Report van de International Humanist and Ethical Union te raadplegen (deze week verschenen) over schendingen van de vrijheid om niet te geloven of om van geloof te veranderen.

Ik kreeg een lijst onder ogen van landen waar religieuze onverdraagzaamheid de gevangenissen en kerkhoven vult. Ik zag eerst een wereldatlas waar de islamitische wereld rood en bruin kleurde (kleuren voor de meeste schendingen).

Vervolgens zag ik de lijst van landen waar de meeste reli-onverdraagzaamheid heerst. Van de dertig ergste staten ter wereld waar je niet moet wezen als je van vrijheid houdt, zijn er 28 islamitisch. Alleen China en Noord-Korea vloeken in die Allah-hel.

Maar het kan erger: van de dertien landen waar je voor blasfemie of apostasie de doodstraf krijgt, is er niet één niet islamitisch. Conclusie van het rapport: ‘Het resultaat van dit alles is dat het islamitische staten zijn, en islamitische bevolkingsgroepen, die de meest voorkomende en vaak de meest serieuze bedreiging vormen voor de niet-religieuze mensen in hun samenlevingen’.

Ondanks deze ongemakkelijke waarheid wil ik van mijn eenzijdige mening af. Ik heb besloten voor het slapengaan twintig keer luid te roepen: ‘Islam betekent niet onderwerping maar vrede! De profeet was een pacifist die zijn vijand net als Jezus liefhad! Islam is liefde, islam is barmhartigheid!’

***

 

2017-12-17 00:00:00

Bericht

Koning Onbenul 2017

onbenul calvo

Koningin Troela 2017


koningin troela 2016

*


 

aank

’t Scheldt is een onafhankelijk satirisch weekblad.
Alle medewerking (tekeningen, teksten enz.) gebeurt vrijwillig
en wordt niet vergoed.

Wij versturen gratis en wanneer het past een nieuwsbrief.
Abonnees kunnen vorige nummers raadplegen en afdrukken.

’t Scheldt wordt verspreid : gedrukt, per fax, per e-post
en op internet. Internet-abonnees hoeven slechts
Lees verder’ aan te vinken om het artikel volledig te kunnen lezen.

COLOFON

vzw 't Scheldt

Redactie en administratie:

Helenalei 53,

2018 Antwerpen

tel: 03 239 70 22 

loopfoon: 0486 054 510

fax: 03 230 83 54

-----

redactie@tscheldt.com

 

webpagina:

www.tscheldt.be


Hoofdredacteur:

Bert Murrath

 

SOFTWARE VAN

KOPPA DIGITALE MEDIA

T 0485 74 70 34

E Info@koppa.be