header

Begrafenisrede Bert MURRATH
zaterdag 7 juli 2018 Sint-Carolus Borromeuskerk Antwerpen

Redactie

Bert Murrath is geboren in Antwerpen op 22 augustus 1935 en overleden in Deurne op 30 juni laatstleden, wat dus wil zeggen dat hij bijna 83 jaar is geworden.

Iedereen zegde ‘Bert’ maar in de vooroorlogse periode is hij officieel in de burgerlijke stand ingeschreven als Gilbert Murrath. En toen ik Bert daar ooit over aanspraak, over het feit dat hij eigenlijk een Franstalige voornaam had, verwees hij met veel liefde en diepe, warme gevoelens naar zijn moeder die hem niet enkel die naam had gegeven maar in de oorlog – toen hij dus tussen de vijf en de tien jaar oud was – hem en zijn broer een goede opvoeding meegegeven heeft in omstandigheden die toch niet vanzelfsprekend en simpel waren.

2018-07-20 14:30:56
Lees verder>>

HvdN 1.6.2018

Homo Criticus

ACTUEEL

HOMO CRITICUS

Tot 14 juni: tijd van bezinning

 

Het is dezer dagen zo stil rond de ramadan en de bijbehorende randactiviteiten, dat Homo Criticus het netwerk ging raadplegen. En, jawel hoor, tot 14 juni nog mag er alleen ’s nachts gegeten, gedronken, gerookt en gen… worden door de moslims. Marokko stuurde voor de gelegenheid in ’t stoemelings enkele tientallen imams naar ons land om mooie, vredevolle, menslievende verhalen te vertellen. Of om fondsen te werven voor een nieuwe moskee?

In principe is de heilige ramadan een tijd van bezinning, matiging en heroverweging, in de praktijk een periode bij uitstek om aanslagen te plegen en aldus een vip-ticket te bemachtigen naar het paradijs. Na enkele beleefdheidsinterviewtjes aan het begin van de maand van lage suikerspiegels en verwardheid, verschijnt er in de reguliere media slechts heel beperkt nieuws uit deze hoek. Behalve als er na het vrijdaggebed vanuit Gaza vredevolle marsen worden gehouden met moordende marmerblokken en vlammende vliegers.

Even terug naar het begin. Net als vorig jaar deelde de CD&V ook dit jaar ramadankalenders uit in Antwerpen. “We willen tonen dat we er zijn voor de moslimgemeenschap”, klonk het. En ook in het onderwijs wordt rekening gehouden met de verzwakte leerlingetjes, ook al staan er examens gepland.
Op het Suikerfeest mogen ze trouwens gewettigd afwezig zijn, in tegenstelling tot degene wiens ouders een dagje vroeger op vakantie willen vertrekken vanwege honderden euro’s uitgespaard op de reis.

Even verderspoelen. In Luik heeft een verwardiër met een crimineel verleden en radicale gevangeniskameraden twee politie-agentes en een jonge student vermoord, zogezegd met het dienstwapen van een van de vrouwen, maar nu blijkt dat hij de vrouwen eerst met een mes aanviel. Volgens ooggetuigen én gsm-filmpjes onder het roepen van Allah akbar.
Koen Geens, volgens Kaaiman van De Tijdde minister van loze beloften’, probeert alweer recht te lullen wat krom is, namelijk dat deze terrorist nooit penitentiair verlof had mogen krijgen. “Alle diensten oordeelden dat de dader van de schietpartij (terreuraanslag, red.) geen gevaar vormde. Euheuheu, blieblableuh.”

Ondertussen hebben in Schaarbeek een bende Turken, aangevuurd door hun moeder, een stel homo’s uit eenzelfde gebouw verrot geslagen ter verdere heiliging van de ramadan. Komt een buurtbewoner voorbijgefietst en roept de jongens toe: “Waarom zijn jullie in godsnaam hier komen wonen?” Tja, wie gaat er nù verhuizen?

Mensen, vrienden, nog even adem inhouden tot 14 juni. En dan aftellen naar de grote vakantie en de uittocht van de minibuskaravanen.

 

2018-06-01 07:25:44
Lees verder>>

HvdN 19.06.2018

el Diablo

 

ACTUEEL

SPOTPRENT EL DIABLO

EL DIABLO ANCIAUX

 

 

2018-06-19 07:52:39

HvdN 25.03.2018

Redactie

ACTUEEL I

 

 

 

De opname in een  ziekenhuis verhinderde een normale

verspreiding van uw geliefkoosd blad.

Er volgt nu een rust- en herstelperiode van veertien dagen.

Mijn verontschuldigingen hiervoor. Nr 1329 verschijnt 24 april.

Bert Murrath

Hoofdredacteur

 

2018-03-24 18:44:31

HvdN 13.03.2018

Karel Anthonissen

ACTUEEL

anthonissenKarel Anthonissen

Het nut van 't Scheldt

 

In het nummer 560 van 19 november 2004 schreef ik mijn allereerste stukje voor 't Scheldt onder de titel 'Het nut van België'. Het was eigenlijk een lezersbrief en dus stond mijn naam eronder, wat in het blad niet gebruikelijk is. 

Het Hof van Cassatie had even voordien, op 9 november 2004, precies op de dag dat in Nederland Theo van Gogh begraven werd, een arrest geveld waarmee het doek viel over drie vzw's van het Vlaams Blok. Die waren door het hof van beroep in Gent veroordeeld voor een paar onnozele uitspraken.  Iedereen weet dat ik niets met het Blok te maken heb maar die veroordeling was een paar stappen te ver. 

 

Met de moord op Van Gogh kwam een eind aan het nut van Nederland en met het cassatiearrest kwam een einde aan het nut van België. Hoewel het een kunstmatige staat mag genoemd worden, had België sinds zijn ontstaan in 1830 een grote waarde gehecht aan de vrijheid van meningsuiting.  Uit de buurlanden waren onder vele anderen Victor Hugo, Multatuli en Karl Marx naar Brussel gekomen om vrijuit te schrijven en te publiceren. Dat was het nut van België geweest, in de voltooid verleden tijd.

 

Mijn stuk was niet alleen voor 't Scheldt bedoeld maar was als lezersbrief naar alle 'serieuze gazetten' gestuurd. Maar die namen dat niet op en die bewezen daarmee ook hoezeer het nut van België verdwenen was en hoe groot het nut van 't Scheldt geworden was.  

Sinds die eerste keer heb ik precies geteld 210 stukjes voor 't Scheldt geschreven, een heel boek dus.

Ere wie ere toekomt: de eerste die mijn stukjes in bredere kring bekend maakte, was Karel de Gucht (Open VLD).  Hij signaleerde het aan mijn bazen, aan zijn vriend Yves Desmet en zo wellicht ook aan het Antifascistisch Front.  Die wisten er niet goed raad mee. In 2012 verschijnt op hun site een stukje onder de titel "directeur belastinginspectie in raar vaarwater".  (Het staat er nog steeds: http://aff.skynetblogs.be/archive/2012/02/08/belastinginspectie-in-raar-vaarwate.html ).  "In vergelijking met 't Scheldt is 't Pallieterke een links blaadje" schrijft de commentator en dan bespreekt hij met nogal wat instemming mijn stukje van die week over de intrestsprong (nummer 1035 van 7 februari 2012). Ik moet toegeven, dat was inderdaad nogal een 'links' stuk. Ik pleitte ervoor dat het kapitaal een intrestsprong van 2 procent zou inleveren telkens als de loontrekkenden een indexsprong van 2 procent moesten laten vallen. 

 

Karel de Gucht heeft in 2015 al mijn stukjes neergelegd in zijn fiscaal dossier voor het hof van beroep in Gent. Hij wilde daarmee aantonen dat ik partijdig was. Op het proces bleek dat de raadsheren ze allemaal gelezen hadden en ik heb dan maar bekend dat ik niet van dezelfde partij was als de appellanten. Ik heb aan de hoge rechters gevraagd of zij dat misschien wel waren, want dan zouden zij wellicht ook de enige rechters zijn die de Europees commissaris onpartijdig zou vinden.  In hun arrest van 17 december 2015 schreven zij deze prachtige overweging:  

"Op basis van de stukken uit het dossier kan het hof slechts besluiten dat de appellanten (KDG en zijn echtgenote) niet bewijzen dat de beslissing van de gewestelijke directeur zou ingegeven zijn door enige vooringenomenheid of partijdigheid. Het is onmiskenbaar en niet betwist dat de betrokken ambtenaar een forum heeft in 't Scheldt, maar in wezen moet daarvan worden vastgesteld dat de betrokkene er, weze het met een sarcastische ondertoon, zeer uiteenlopende opvattingen in kwijt geraakt en daarbij in het algemeen van leer trekt tegen het Belgische politieke en gerechtelijke establishment. De keer dat de betreffende ambtenaar daarin de naam van de appellant liet vallen, richtte hij zich duidelijk niet alleen tegen de persoon van de applellant, maar tegen een bepaalde attitude in de Belgische politiek en tegen verschillende politici die zich namens hun partij op uitdrukkelijke wijze hadden uitgelaten over een kwestie waarvan de ambtenaar in vraag stelde hoe één en ander te rijmen was met de democratische principes zoals hij ze zag."

Die kwestie ging met name over het cordon, waar ik de heer De Gucht geassocieerd had met 'cordon bleu', maar anderen evenzeer met 'cordon vert' of 'cordon rouge'.  Voor één keer waren in dit prachtig arrest het nut van België en het nut van 't Scheldt in één overweging verenigd. Het Gentse hof heeft zijn vergissing van het Vlaams Blok-arrest een klein beetje kunnen goedmaken. 

 

Veruit het nuttigste financiële stuk schreef ik in nummer 1084 van 5 maart 2013 onder de titel 'Streng voor de vrienden'.  Naar aanleiding van een klacht van Peter Dedecker (N-VA) ging het over de vrienden van het ACW en hun abnormaal fiscaal gerommel met de vzw Sociaal Engagement. Dit stuk heeft mij een blaam van Hans D'Hondt en John Crombez opgeleverd maar wat er in stond is later precies uitgekomen: de vzw betaalde 9,5 miljoen euro aan de fiscus. Die stond toen onder beheer van Koen Geens, de vroegere advocaat van het ACW.  Van hem moet gezegd worden dat hij als minister van Financiën en later als minister van Justitie nooit erg happig was om zijn vrienden en vroegere klanten aan te pakken. Daarmee was het nut van 't Scheldt nog eens extra aangetoond: de vrienden betaalden dan toch 9,5 miljoen.

Een dikke merci Bert, voor alles. 

De Belgische, vooral Vlaamse belastingbetaler dankt u. 

En vooral, ik heb me geamuseerd. 

 

Karel Anthonissen

 

2018-03-13 06:09:31

HvdN 26.6.2018

Blatt Leser

Zo. Het gevoetbal is dus op gang gekomen. Positief, al was het maar omdat we nu zeker zijn dat het binnenkort gedaan is. Geen probleem hoor, deze miljonairs achter een bal zien aan te hossen, laat staan dat we het moeilijk hebben met de 'spontane' volksvreugde  en bijhorende activiteiten.

Als mensen zich geroepen voelen om de heren te steunen door met een vlaggeske (al dan niet belachelijk gemaakt met het logo van een biertje erop), doe maar op. Wat Blattje wel ergert, is de sluipende manier waarop de gokmaffia zich een plekje in onze samenleving verovert. "Echte spelers zetten in" en andere slogans moeten de verstandelijk minder begaafde voetbalsupporter overhalen om ... ja, om wat ? Om te gokken, inderdaad. Bedrijven zoals Unibet en Napoleon Games zijn omnipresent in de reclameblokken rond het voetbalgedoe. Dat gokken (net zoals alcohol)  zwakkeren in onze samenleving ten gronde kan richten is algemeen bekend. En zoals ex-verslaafde Arne Nilis (zoon van de bekende ex-voetballer)het eerlijk  stelt : het begon als kind met kraslotjes kopen.

De truken die de Gokmaffia gebruiken zijn overigens parallel met die van de drugsmaffia ; je begint met het goedje "gratis" te geven. Schrijf je in, en je ontvangt 50 euro "gratis".... (net zoals je je eerste dosis wit spul wel best gratis kan vinden)...  Blatt ging eens kijken naar de jaarrekeningen van deze bedrijven. Napoleon Games rijft zo'n zes miljoen binnen,  Blijkt dat Unibet gewoon  geen jaarrekening publiceert...

Onwettig, inderdaad (ok, de SP-Auw kandidaat Tom Meeuws publiceert er ook geen van zijn bedrijf, Doe Doe Klopgeest)  ... Mogen we de eenvoudige vraag stellen waarom de minister van volksgezondheid de reclame voor gokken niet gewoon zou verbieden?

Missen we dan iets ? En als we toch bezig zijn ; de reclame van alcohol rond heel het sportgebeuren, misschien ook afschaffen ? Of wil men gewoon niet dat het aantal gokverslaafden vroeg of laat groter wordt dan het aantal drankzuchtigen, die met zo'n half miljoen zijn in dit apenland.

 

 

2018-06-26 18:29:05

HvdN 28.6.2018

Redactie

ACTUEEL

Zo een mooi meisje schepen en socialiste in verdenking gesteld van plofkraken, dat kan niet .
Hier is een vergissing in het spel. Zou het geen VBer zijn? Het zou de media in ieder geval beter uitkomen.                               
M Strobbe.

 

2018-06-28 11:31:09

HvdN .26.6.2018

Blatt Leser

ACTUEEL

 

Slechts weinige dingen zijn zeker in dit leven, dat we ooit gaan sterven is er één van. Wat dan wacht weet niemand ; de grote stilte, rijstpap met gouden lepeltjes, 70 uiterst bereidwillige maagden  ... Onvermijdelijk is het achterom kijken als de avond valt, overschouwen wat er gezaaid en gemaaid is in 's mensenleven. Als je als 22 jarige na het wegbrengen van je eindejaarswerk gretig klaarstaat om het beroepsleven aan te vatten, en dan naast je moeder doodgeschoten wordt door een Moslimterrorist  dan zal daar geen tijd voor geweest zijn. Zij die sierlijk oud worden hebben die kans wel. Zo hield een bejaardenhelpster zich jarenlang onledig met de vraag "waar heb je het meeste spijt van in je leven". Bij de aangesproken hoogbejaarden bleek dit te zijn dat men te hard gewerkt had, te weinig tijd gehad voor de vrienden, ... 't is maar dat je het weet, beste lezer. Een beetje genieten, laten we dat niet vergeten. Iets nalaten voor de overlevenden ? Zit er ook dikwijls bij ; trotse (groot)ouders die de nakomelingen financiëel steunen, monkelend een enveloppe toesteken, liefst bij leven. Zonder zich zorgen te maken over de geplante bomen, of men ze zou laten staan of niet.  En dan worden we na een tijd niet meer herinnerd, als diegene die ons bij leven gekend hebben er niet meer zijn worden we vergeelde foto's, namen op aktes en grafstenen. Enkel grote kunstenaars, geleerden, krijgsheren en politieke leiders laten een dermate zware stempel na dat ze na eeuwen hun naam horen fluisteren of uitspuwen. Toen het grafmonument van Sir Anthony Van Dyck in de St Paul's Cathedral in London verdween tijdens de grote brand van 1699 werd het vervangen door een ander. "His monument vanished, but his fame will never vanish". Asjeblieft. Bekijk de elegantie van de handen die hij schilderde, de warmte van de ogen, de blos op het gelaat van de edelen, zijn rijke Britse klanten die hij bediende. Ooit vroeg zo'n lady waarom hij zo lang werkte aan haar handen. Antwoord "because they will pay me"... Als we over sommigen van onze voorouders fier mogen zijn, doe mij maar de Van Dijk's, Mercators, Breughel's, ... Herdacht worden is kennelijk een fascinatie voor sommigen. Ze doen een schenking (de smoelen van de sponsors van menig drieluik in onze kerken staren ons voor eeuwig aan), organiseren een stichting, hengelen naar een straatnaam of een monumentje,  laten hun naam in een gedenkplaat hameren. Recordhouder op dit gebied is allicht Herman De Croo. In het Brusselse Noordstation heeft zijn zijn naam drie keer laten noteren, bij openingen, verbouwingen en nog eens een opening. Alsof iemand zich binnen 20 jaar een halve seconde gaat stilstaan bij zijn naam. Hilarisch was de deelname van Herman De Croo in "hoeveel ben u waard", een programma waaring mensen lieten hun financiële bezittingen lieten schatten. Op zeker ogenblik kwam zijn woning ter sprake. Die kreeg een voor Herman vrij lage schatting. De reden ? Zonder verpinken verklaarde de schatter "omdat deze woning in landbouwgebied gebouwd is". Waardoor De Croo alleen maar wat onnozel kon gapen. IJdelheid, beste vrienden. Zo zat Blatt onlangs in het Gielsbos, instelling waar fanatstische mensen zich over de minstbedeelden van onze samenleving bekommeren. In de wachtruimte een oud exemplar van het tijdschrift van dit centrum bekeken. Bleek dat de directeur in zijn voorwoord berichtte over een schenking die ze gekregen hadden. Niet zomaar een schenking, een erfenis. Niemand minder dan Gouverneur Andries Kinsbergen had aan het Gielsbos gedacht. Nu zult u geachte lezer, meteen een verregaande vorm van waardering opbrengen voor dit sierlijke gebaar. Niet te vlug echter, .... wat had het Centrum geërfd ? Een bronzen borstbeeld. Van Andries Kinsbergen zelf. Deze persoon had dus een borstbeeld van zichzelf laten maken, om het dan aan Het Gielsbos te schenken. Met de bedoeling dat het, ... inderdaad, een mooi plaatsje krijgt, hetgeen ook aangekondigd werd door de directeur. Ieder van die fijne mensen die daar dagelijks het beste van zichzelf geeft is een waarachtiger mens dan Andries Kinsbergen. Iedereen.

 

2018-06-26 18:51:54

Column Ephimenco

Ephimenco
 

Ruttes klare jip-en-janneketaal had veel eerder moeten klinken

Sylvain

Europa balanceert op de rand van een ernstige crisis rond de migratiekwestie. Zondag moet een in allerijl ingelaste top tussen betrokken EU-landen proberen deze crisis te bezweren. 

 

Voor bondskanselier Merkel kan deze (misschien) ultieme poging om eindelijk tot een gezamenlijk beleid te komen, de redding betekenen van haar regering en politieke carrière. Had ze haar energie drie jaar geleden maar met dezelfde kracht gebruikt om haar bondgenoten op één lijn te krijgen. In plaats daarvan ging ze unilateraal werken, zonder andere EU-leden mee te krijgen en vertrouwde op haar opgebouwde macht om haar ‘Wir schaffen das’-mantra te laten doorklinken. Een ideële actie die vanuit humanitair perspectief misschien te respecteren valt, maar politiek een catastrofaal effect heeft gesorteerd, zowel in Duitsland als binnen de EU.

Lees verder na de advertentie

Nu schijnt premier Rutte degene te zijn die zondag bij de migratietop de verschillende standpunten zou kunnen verenigen. Donderdag, na afloop van een debat hierover, bleek zijn boodschap - opvang van asielmigranten buiten Europa - op een ruime meerderheid te kunnen rekenen in de Kamer. Premier Rutte: “Stel dat we die bootjes terug kunnen brengen naar die landen waar we afspraken mee maken. Dan weet zo’n migrant: als ik op zo’n bootje stap, kom ik niet aan in Europa. Wel is het levensgevaarlijk. Dan stop je die migratie.” 

Je kunt op je vingers natellen dat het EU-beleid strenger zal worden. Met de enorme demografische druk vanuit het Zuiden gaat het hier om de toekomst van het Noorden

Klare jip-en-janneketaal, die echter veel eerder had moeten klinken. Was dit jaren geleden gebeurd, dan was het leven van tienduizenden migranten en vluchtelingen niet op de bodem van de zee geëindigd of in het zand van de woestijn. Dan was de niets en niemand ontziende mensenhandelindustrie nooit zo dodelijk voor velen geworden. Maar toen stond het ideële kamp al op zijn achterste benen. Niet beseffend dat je met utopische generositeit de situatie alleen maar hielp verergeren: nog meer slachtoffers, nog meer mensenhandel en nog meer verdeeldheid in Europa. Dit ideële kamp ziet zijn basis met de dag slinken en zal zijn verlies moeten nemen. In Nederland zijn er nog maar drie partijen die opvang buiten de EU verwerpen, bleek na afloop van het debat donderdag: GroenLinks, Partij voor de Dieren en Denk, bij elkaar nog geen 15 procent van de Kamerzetels.

Je kunt op je vingers natellen dat het EU-beleid strenger zal worden. Met de enorme demografische druk vanuit het Zuiden gaat het hier om de toekomst van het Noorden. Maar dan moet je geen leiders hebben die zich als pyromanen gedragen voor deze cruciale top, zoals de Franse president Macron. Donderdag vergeleek hij het populisme van bondgenoot Italië en de oostelijke EU-leden impliciet met een ziekte: “Je kunt ze overal in Europa zien opduiken, een beetje zoals lepra. In landen waarvan we dachten dat het onmogelijk zou zijn om die nog eens te zien, in buurlanden.” De Italiaanse vicepremier Di Maio noemde die opmerking ‘beledigend en misplaatst’ en hekelde de ‘hypocrisie’ van Macron, ‘die de echte lepra is’.

Gezelligheid troef zondag in Brussel.

 

2018-06-24 10:52:39

HvdN 23.6.2018

Homo Criticus
Maatjes
DE REGENJAS VAN MELANIA

Terwijl de totaal onsportieve Homo Criticus ongeduldig wacht tot de voetbalgekte voorbij is, hebben onze en andermans media andere besognes. Eentje gaat – godbetert - over de jas van Melania Trump. Google ‘Melania Trump jacket’ en in amper 0,31 seconden krijg je 36 400 000 resultaten.

Was de jas die de first lady droeg bij de vliegreis naar de migrantenkinderen in een opvangcentrum in Texas doorzichtig en niks eronder? Bedrukt met Mexicanen, soezend onder hun sombrero? Bevlekt met niet-Amerikaanse ketchup? Nee, op de rug stond ‘I really don’t care. Do U?’

Onmiddellijk schoten ‘de media’ in verontwaardiging-modus. Volgens CNN was het klaar als een klontje. Melania wilde een boodschap uitdragen. “Aan haar echtgenoot? Aan tegenstanders? Aan de media?” krabt de CNN-columnist zich achter het oor. Hij besluit dat Mrs. Trump én haar staff drommels goed wisten dat alle ogen en cameralenzen op haar zouden zijn gericht en het dus geen toeval kon zijn.

Welnu, Homo Criticus is een andere mening toegedaan. Die redelijk goedkope jas van Zara is een REGENjas en het regende die dag pijpenstelen. Het opschrift betekent dus zoveel als ‘Het regent oude wijven, maar dat stoort mij niet. U wel?’. Leuk gevonden toch van Zara? Al is de dubbelzinnigheid in dit geval mooi meegenomen. Chapeau, Melania!

2018-06-22 07:41:39

Bericht

Koning Onbenul 2017

onbenul calvo

Koningin Troela 2017


koningin troela 2016

*


 

aank

’t Scheldt is een onafhankelijk satirisch weekblad.
Alle medewerking (tekeningen, teksten enz.) gebeurt vrijwillig
en wordt niet vergoed.

Wij versturen gratis en wanneer het past een nieuwsbrief.
Abonnees kunnen vorige nummers raadplegen en afdrukken.

’t Scheldt wordt verspreid : gedrukt, per fax, per e-post
en op internet. Internet-abonnees hoeven slechts
Lees verder’ aan te vinken om het artikel volledig te kunnen lezen.

COLOFON

vzw tScheldt

Redactie en administratie:

te bereiken via

redactie@tscheldt.be

 

webpagina:

www.tscheldt.be

 

Hoofdredacteur:

Bert Murrath